Alara Can
@Alara97
Bugün yeryüzünde bir sürü dil olmasının nedeni, her yeni grubun dışarıdan gelenleri saptamak için konuştukları lisanı farklılaştırması. Günümüzün standardize dillerinde bile alt varyasyonların sıklığından bunu anlayabilirsiniz. Her sosyo-ekonomik grubun kendisine ait belirli ifade biçimlerinde ve yanlış telaffuzlarda ısrar etmesi ya da her yeni kuşağın kendine özgü kelimeler üretmesi (90'lardan örnek vermek gerekirse Altan, kanka, kans, bro, ajan, moruk, corç, coni vs.) de benzer bir eğilim.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
İnsan psikolojisinin ve toplumsal reflekslerin temelinde hep dışlamak var. Bir cemaat dışladığı kadar var, kendisi gibi olmayanla arasındaki farkın altını çizebildiği ölçüde güçlü.
Liberal demokrasinin en büyük savunucularından Karl Popper'ın bile ifade özgürlüğüne sınırlama koyduğunu ve şiddet kullanarak demokrasiyi ortadan kaldırmayı amaçlayan fikirlere izin verilemeyeceğini söylediğini hesaba katarsak sınırsız özgür düşünce bir ütopya aslında. Her paradigma kendisini koruyor kısacası.
Ateşli silahların bulunmasıyla ortaya çıkan Askeri Devrim ve ardından gelen Sanayi Devrimi' nin yarattığı ortamda devletler tebaalarına olan bakışlarını yenilemek durumunda kalmışlardı. Vergi vermeleri ve ortalığı birbirine katmamaları yetmiyordu artık, makbul birer vatandaş olmalıydılar. Sayıları her gün artan okullar üretken işçi ve askerler yetiştirmeyi hedeflerken klinik ve hapishaneler toplumdaki "zararlı" ögeleri önce ayıklamaya, daha sonra da "düzeltip" tekrar yararlı hale getirmeye yarıyordu. Bu yeni yaklaşım, eskisi gibi üç beş kişiyi ibret-i alem olsun diye işkence ve ölümle cezalandırmaktan çok daha kapsamlı bir adalet anlayışını doğurmuştu. Artık öldüren devletin yerini yaşatan devlet almış ve şiddet cezalandırmanın ana ögesi olmaktan çıkmıştı.