"Bazen," dedi, "insan bir şeyi yapmak zorundadır, ülkesi için, sevdikleri için, kendisi için, bilmem işte, ne içinse... Fazla sorgulamaya gerek yoktur, içinden bir ses sana söyler, kararını verirsin, kalkar gidersin."
Büyüdükçe, kendi kendime kaldığım karanlık saatlerde, yatağın içinde tavana bakarken bilinmeyen bir hikayem olması, beni başkalarından, en azından sınıf arkadaşlarımdan farklı kılan gizemli, ama yine de hüzünlü bir durumdu.
Bazılarının sonu kötü bitse de, romanlarda, filmlerde hayranlık duyduğumuz kahramanlar, hayatını kaderin ellerine bırakmayan, kendi yaşam çizgisini kendi çizmeye kalkışan insanlardır.