Dua ediyor ve fısıltıyla Kur'an'dan ayetler okuyorum. — Teyze... ağlama... Cennete gittiğimde... Allah'a... her şeyi anlatacağım — dedi boğulurcasına. Bakışlarımı kaldırıyorum, yüzü donup kalmış. Gözleri cansız, ama mavi irisinde sanki küçük yıldızlar yakalanmış gibi. O artık yoktu.
Sanırım bu hayatta çok acı çekeceğiz, ama belki de buna değer çünkü bazen gerçekten harika şeyler de yaşayacağız. Belki de her şey acıyla sonuçlanmayacak. Ama denemezsek asla bilemeyiz.