Soluğu o kadar hafifti ki, yaşadığını hissedebilmek için nabzını tuttum. Kanı, dallara ayrılarak bedeninin en gizli yerlerine kadar dağılan bir şarkıcının akıcılığıyla damarlarında dolaşıyor, aşkla arınmış olarak geri dönüyordu kalbine.
Ben hala evde tek başıma olmadığım duygusu içindeydim. Bulabildiğim tek açıklama, nasıl ki gerçek olaylar unutulabiliyorsa, asla olmamış olanların da sanki olmuşcasına anıların içinde yer alabildikleri biçimindeydi.