Bana hissettirdiği duyguları tarif etmek zor olacak. Gerçekten o dönemin içindeydim. Bennet ailesinden biriydim adeta. Başlarına gelen olaylarda üzülüyor, mutlu bir olay olunca seviniyor, utanç verici bir şey yaşadıklarında utanıyordum. Bana bu duyguyu ve daha nicesini öyle iyi işledi ki bunun sonucu; bir günde iki yüz sayfa okumak oldu. Kalbimde öyle güzel yer edindi ki günlüğüme bile yazma ihtiyacı hissettim. Dışarıdan baktığınızda romantik bir roman gibi gözükse de bunun ötesinde toplumsal normlar ve karakterlerin iç dünyası üzerinden anlatı sağlıyor. Bu da romana derinlik katıyor. Keşke diyorum keşke biraz daha uzun olsaydı. Henüz kopmaya hazır değildim. Bende bıraktığı boşluk hissi beni paramparça etti. ------------------------------------------------------------- SEVDİĞİM YÖNLERİ -Anlatımının sade olması ve sizi sindire sindire duygudan duyguya geçirmesi okunabilirliği gayet yüksek tutuyor. Benim en hoşuma giden kısmı bu oldu. -Karakterlerin işlenişi o kadar ince ve detaylı ki gerçekten nasıl düşünüp hissettiklerini anlayıp empati kurmanız kolaylaşıyor. İstisnai birkaç karakter var ama o kadar göze battığını düşünmüyorum. -Sadece yazıldığı dönem için olan bir kitap değil ve şu an bile gayet rahat bir şekilde okuyup kendimize ders çıkarabileceğimiz bir roman. Çağının ötesinde olarak adlandırmak doğru olacaktır. Bu da neden klasik bir eser olduğunu fazlasıyla açıklıyor. -Toplumsal normların özellikle kadının toplumdaki rolünü, statüsünün önemini, ailesinin uyguladığı baskıyı üstüne basa basa ama fark ettirmeden anlatıyor. Bu da bunu aslında eleştiri nitelikli bir kitap yapabilir. -Bölümlerin kısa olması benim için her zaman artıdır. ------------------------------------------------------------- SEVMEDİĞİM YÖNLERİ -Çok fazla karaktere yer verilmiş ve

Edebiyat