Kübra B.
@Alengirlii
librokübikülarist’
Şu anda okuduğu kitaplar
Aptal biri değilim. Sadece insanın ne kadar düşebileceğine dair iflah olmaz bir merakım var.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Biz zannediyoruz ki insan ölünce çürümeye başlar. Doğru değil. İnsan doğduğu andan itibaren çürümeye başlıyor. İnsanı çürüten ölüm değil, hayattır. Başkasından değil kendimden biliyorum.
…ortada hiçbir şey yokken de mutlu olabildiğini düşün, örneğin zihinsel halin iyi olmasına “ zihinsel barış hali” bedenin iyi olmasına “sağlık hali” diyoruz. Bunlar bir mutluluk hali. Oturduğun yerden olabiliyor bunlar, örneğin “şükür hali” dediğimiz şey aslında mutluluk halidir.
Tahammül edemedikleri asıl büyük kusur kendi ruhlarındaydı ama onlar kusuru bedenlerinde arıyorlardı.
İnsan yalnızlığa bir defa düşer, orada kalır.