Biz kimdik, nerden gelmiştik? Hangi ara insanlar böyle duygusuz, karaktersiz, ikiyüzlü şeytanlara dönüşmüştü?
Sanki bazı insanlar şeytanın dünyadaki şubesinde sigortalı çalışıyorlardı.
Bazı insanlar hak etmiyordu.
Sevilmeyi, içinde sürüklendiği hayatı, ailesini, arkadaşlarını, yediği yemeği, giydiği kıyafeti, ayağındaki ayakkabıyı, cüzdanındaki parayı, mevkisini, gözyaşlarını, aldığı notları ve hatta sahip olduğu sevgilisini bile. Ama hepsi saygı duyulmayı hak ederdi. Çünkü saygı olmalıydı, sevmeyebilirdiniz insanları ama saygı duymak zorundaydınız. Benim düşüncem bu yöndeydi.