Aleyna yaşar
@Aleynayasar
Kitabın Sözde Mutlu Günler bölümünde yazarın okul hayatına dair anılarını paylaştığı bölüm var . Bölümü okuduğunda okul hayatının aslında hayatımızın önemli bir parçasını kapladığını , o zaman da yaşadığımız anıların bizi ileride nasıl bir insana dönüştüreceğinde önemli bir pay sahibi olduğunu gösteriyor. O zaman da yaşadığımız güzel anlardan ziyade kötü anılar insanın hayatında daha çok iz bırakıyor. Belki de kötü olan şeyleri beyin sürekli bize hatırlatma gereği duyuyor. Nedenini bilmiyorum. İnsan anılardan mı ibarettir ya da öyle midir ?
Reklam
Hırs adeta insanın etrafını çevreleyen gizli bir duman gibi . Onunla yaşıyorsun ama varlığını hissettirdiği an kanında dolaşan bir virüs gibi oluyor . Bu kitapta hayatın lüksüne ve sürekli övgülerle yaşayan bir kadının bu duyguları kaybettiğinde hayatın ona karşı düşman kesildiğini artık yaşamak için bir nedeni olmadığını anlatıyor bize . Ölümün de bu duygulardan beslendiğini ve ölümünün de herkesin aklında kalmasını istiyot . Ah ne acı oysa ki ölümü hiç konuşulmadan geçip gidiyor .
Hayattan hiç zevk alamayan ve bütün duyguların kendinde hiç bir anlam ifade etmediğini söylediğin de bir gece de bütün hayatı değişebilir mi ? Ölümü gerçek anlam da ilk kez tattığın da ve bundan başarıyla çıktığında hayat ona ikinci şansı vermiş mi sayılır ?
