Çimenlerden yolum düştü bin kere,
Güller vaktinden önce solup açtı, ayrıldık.
İlk görüşte ne geldiyse gözlere,
Son günde de gözü yaşlı ayrıldık.
Yok mu oldu? Eridi mi, uçtu mu?
Sesi miydi, ruhu mu, yıldızı mı, kuşu mu?
Anlayamadım… bile bile şaştım,
Yâr konuştu iki başlı, ayrıldık.
Bir kez öpebildim dilinden,
Bir kez duydum “Can!” sözünü dilinden.
Bir rüyada tutacaktım elinden,
Çağırdılar… uykum kaçtı, ayrıldık.
Bu umut da beni koydu umutsuz,
Vurup geçti cellat gibi amansız.
Diller döktüm, inanmadı imansız,
Baktım, gördüm kalbi taştı, ayrıldık.
Tespih gibi çeviriyorum yılları,
Yanağımda kurutuyorum selleri.
İnanmam artık, duvak tutar telleri,
İkimiz de başı dertli ayrıldık…