Her gülüş bir veda, her mutluluk iç çektirecek bir hoşcakal ve her anı benden sana kalan bir azap.Kırık kalbimle sana avuçlar dolusu sevinçler vaadediyorum. Ben için için kan ağlarken sana kucak dolusu gülüşlerin sözünü veriyorum. Sana bir cennet sunuyorum ruhumun intiharı, veda zamanı geldiğinde yokluğumda yaşayacağın cehennemin yollarını cennetin süslü taşlarıyla diziyorum.
Sana sunacağım en büyük intikam seni bensiz bırakmak. Veda yakın sen de hissediyor musun....?
Ve masalın sonunda aynen şunlar yazacaktı; "Bir vardı ama biri yoktu. Biri ölüme gitti diğeri hiçliğe. Biri sustu sonsuzlukta diğeri veryansın etti ona kalan yanlızlıkta. Şimdi kalan darmadağın, giden hisli, giden kırgın ve giden dönmeyecek kadar küskün..."