Kürk Mantolu Madonna
Bu paylaştığım bir kitap incelemesi değildir. Bu eser ile ilgili düşüncelerim ve duygularımdır.
Ah Raif Ah... Bende ilk başta sana karşı ön yargılıydım. Sayfalara okudukça aslında hiçte öyle biri olmadığın sevdiğin insan tarafından ayrıldıktan sonra bir boşluğa düştüğünü ve ömrünün sonuna kadar da bu durumun devam ettiğini öğrendim. Çok üzüldüm ve çok sevindim... Maria ile insanlardan uzakta kısa da olsa bir hayat sürmüşler bir aşk yaşamışlar çok mutlu oldum... Bunların aşkı ve sevgisi insanı mutlu ediyor hayatta tutunmak için birine ihtiyacın oluyor ve Raif bunu Maria da buluyor. Maria da bunu Raif te buluyor ilk başta korkuyor sevdiğine inanamıyor... Ama sonunda Raif'in onu gerçekte sevdiğini anlıyor... İnsanlarin bu romanı neden bu kadar çok sevdiklerini çok iyi anladım. Ve bu roman da benim için ayri bir yere sahip olacak ...
" İçimizdeki şeytan pek de kurnazca olmayan bir kaçamak yolu... İçimizdeki şeytan yok... İçimizde aciz var... Tembellik var... İradesizlik, bilgisizlik ve bunların hapsinden daha korkunç bir şey: hakikatleri görmekten kaçmak itiyadı var...Hiçbir şey üzerinde düşünmeye, hatta bir parçaçık durmaya alışmayan gevşek beyinlerimizle kullanmaya lüzum görmeyerek nihayet zamanla kaybettiğimiz biçare irademizle hayatta dümensiz bir sandal gibi dört tarafa savruluyor ve devrildiğimiz zaman kabahati meçhul kuvvetlerde, insan iradesinin üstündeki tesirlerde arıyoruz."