Alimmss
@Alimms
Seni bilmem, fakat ben maddelerin fevkinde bir manevi bağa, insanları birbirine yaklaştıran bir hisse inanıyorum. Düşün, dünyada birbirini severek, birbirine yakın olmak hisleri de olmasa yaşamanın manası kalır mı?
Öğretmen
Lisans
Samsun
30 okur puanı
Kasım 2019 tarihinde katıldı
Başmabeyinci esefle başını sallayıp:
-Ne talihsiz adam!- demiş. -Tam muradına
ereceği anda öldü!-
Gözlerini dervişin yüzünden ayırmayan
Melike: - Sus!- demiş. -Ondan daha talihli insan var
mı? Asıl bahtiyar, bir ömür boyunca hasretini
çektiği şeye kavuşan değil, ona erişeceğini
anladığı anda, saadetinin en yüksek noktasında
bir 'Ah!' diyerek düşüp ölebilendir.
Kalbimizin 40 derece ateşe kaç gün
dayanabileceğini, böbreğimizin günün birinde
taş yapıp yapmayacağını nasıl bilemezsek,
söylenmemesi gereken bir hakikati veya bize
zorla söylettirilmek istenen bir yalanı
söylememek için ne kadar tazyike tahammül
edebileceğimizi de ölçemeyiz. Kimisinde bu
mukavemet ölüme kadar devam eder, kimisi ilk
korkunun doğurduğu heyecanla yumuşayıverip cellatlarının elinde şekilsiz bir balmumuna döner..
-Kendimi ne
kadar kuvvetli hissediyordum bilseniz!.. Dört
gün bir kalem odasında, gündüzleri bir
iskemlede, kımıldamadan oturmuş, geceleri
çıplak bir masaya uzanmış, fakat uyuyamamıştım. İçimdeki bütün sinirler seferber
olmuş gibiydi. Karnım acıkmıyor, uykum
gelmiyordu. Kafama sokulmak istenen
düşünceleri, vaziyetimin ne olacağı endişelerini,
beni dışarıdaki hayatıma bağlayan hatıraları,
gözümün önünde canlanmak isteyen çehreleri
insafsızca uzaklaştırıyor, sadece mantık ve
iradeden ibaret kalmak istiyordum. Gündüzleri
odayı dolduran memurların konuşmalarına kulak
verdikçe nefsime itimadım büsbütün artıyordu.
Hürriyetime, hatta hayatıma hükmedebilecek
durumda olan bu insanların zavallılığı gururumu
artırıyordu. O günlerde bunlara elbise, palto,
şapka, ayakkabı veriliyordu. Bütün konuştukları
bundan ibaretti. Birisi, aldığı pabucun bir teki
öbürüne uymadığından şikayet ediyor, öteki,
palto provası yapan terziye sövüyor, bir başkası,
kendisine verilen şapkayı satıp üstüne para
ekleyerek daha iyisini alacağından
bahsediyordu. Hepsi de, hizmetinde
bulundukları idare makinesinden, devletten,
memleketin gidişatından şikayetçiydiler.
Başka bir insanın
zayıf olduğu yerde kendimizin kuvvetli
kaldığımızı bilmek gurur verici bir şey.
Yüzünüzü bana çevirdiğiniz zamanki
halinizi unutamayacağım. Senelerce önce,
hayatımda ilk ve son defa olarak, bazı
arkadaşlarla ava gitmiştim. Tabii ne keklik, ne
tavşan, hiçbir şey vuramadım. Akşamüzeri
dönerken, yolun ilerisinde, çıplak bir taşın
üzerinde bir sürü serçe gördüm. Bütün gün bir işe yaramayan çifteyi o tarafa çevirip ateş ettim.
Kuşlar pırrr diye dağıldılar. Yalnız bir tanesi
kanadından yaralanmış, yerde seke seke kaçmak
istiyordu. Koşup onu avucuma aldım. O zaman
bir kuşun kalbinin ne kadar hızlı çarptığını
anladım. O fındık kadar et parçası, avucumu
patlatacak gibi vuruyordu. Gözlerinde şaşkın,
fakat müthiş bir korku vardı. Bu bakışlarını
görünce, hayvanı yere bıraktığım gibi kaçtım...
İşte o akşam sizin bakışlarınız bana, çoktan
unuttuğum bu kuşun gözlerini hatırlattı.