“Ana rahminin karanlığındaki bebeğe dışarıda aydınlık bir dünya var deseler, yüce dağları, dalgalanan ovaları,öpmek açan bahçeleri, Çağlayan ırmakları ,parıldayan güneşi, yıldızlarla dolu gökyüzünü dolu dolu anlatsalar ,karanlıkta bekleyen o bebek , bu güzellikler duysa bile hiçbirine inanmaz ve yerinden ayrılmak istemez.Ayrılmak zorunda kaldığında ise başlar ağlamaya .”