قُلْ اَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِۙ
De ki: İnsanların Rabbine sığınırım.
Nâs 1
مَلِكِ النَّاسِۙ
İnsanların malikine,
2
اِلٰهِ النَّاسِۙ
İnsanların (gerçek) İlahına;
3
مِنْ شَرِّ الْوَسْوَاسِ الْخَنَّاسِۙ
’Sinsice, kalplere vesvese ve şüphe düşürüp duran’ vesvesecinin şerrinden.
4
اَلَّذ۪ي يُوَسْوِسُ ف۪ي صُدُورِ النَّاسِۙ
Ki o, insanların göğüslerine vesvese verir (içlerine kuşku, kuruntu fısıldar);
5
مِنَ الْجِنَّةِ وَالنَّاسِ
Gerek cinlerden, gerekse insanlardan (olan her hannas’tan Allah’a sığınırım).
6