“ Ben hep yaşayanlar için kaygı duyarım, ölülerin böyle bir ilgiye ihtiyacı yoktur da ondan. Sizlerin ölü seviciliğinizin nedeni de kuşkusuz bu bence. Ölülerin sizden bir şey talep etmek durumunda olmayacağından eminsiniz nasılsa.”
Ya sizler? Bu kadar mı çabuk unuttunuz geçmişinizi? Şairlerinizin türküleri, ütopyacılarınızın düşleri, isyancılarınızın çağrıları hiç mi kıpırtı uyandırmıyor yüreklerinizde artık?
Gerek kişisel düzeyde, gerekse devlet düzeyinde kendi yurtlarındaki insanları sömüren ve onlara köle gibi davrananlar, başka ülkelerin insanlarını kurtarmakta tutarlı olamayacakları gibi, niyetlerinden de kuşku duyulurdu.