(...)
Şehirlerde de insanlar hiçbir şeyi umursamadan asfalt caddelerde dolaşırlar, taksiye binerler, lokantada otururlar, türlü eğlence peşinde koşarlar.
Onu ise kader, bu ıssız dağlara attı, yazık oldu ona. Bu Hamarat Mümin bile, bu ciğeri beş para etmeyen kaynatası bile daha rahat yaşıyor, daha mutludur, hiç değilse masallara inanıyor...
Aptal herif! Ama aptallar daima memnundur hayattan.
(...)