Yazar:
Cengiz Aytmatov
Çevirmen:
Güneş Bozkaya
Tahmini Okuma Süresi:
4 sa. 5 dk.
Sayfa Sayısı:
144
Basım Tarihi:
Aralık 2015
İlk Yayın Tarihi:
1957
Yayınevi:
Elips Kitap Yayınevi
Orijinal Adı:
Rusça: Белый пароход [Belyy parokhod]
Orijinal Dil:
Rusça
Orijinal Ülke:
Kırgızistan
ISBN:
9786055994549
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Diğer Baskılar
18 diğer baskı · Tümünü Göster
Beyaz Gemi
76,7bin okunmaÖtüken Neşriyat · 9 Ekim 2023 · 168 s.
Beyaz Gemi
4.713 okunmaÖtüken Neşriyat · Mart 1999 · 174 s.
Beyaz Gemi
1.434 okunmaNora Yayınları · Nisan 2020 · 184 s.
Beyaz Gemi
1.654 okunmaKetebe Yayınları · Haziran 2021 · 180 s.
Beyaz Gemi
946 okunmaElips Kitap · Haziran 2006 · 144 s.
Beyaz Gemi
658 okunmaUfuk Kitapları · Mart 2008 · 166 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
10/10
Beğendi
·2020 44. kitabı
Tanımakta bu kadar geç kaldığım için pişmanlık duyduğum, "insan halinden en iyi anlayan" yazarın mükemmel eseri.
Bir avuç insanın yaşadığı bir Kırgız köyünde; Mümin dede ile torununun hikayesini içim sızlayarak okudum.Kayalara,ağaçlara isim veren,okul çantası ve dürbünü ile sıkı arkadaş, insana ve ilgiye aç, yapayalnız bir çocuğun yüreğinin içinden yaşıyorsunuz hikayeyi.
Neyi anlattığı tartışılır, yani bana göre biraz özneldir. Kitaptaki simgeler ve bazı karakterler yerine neleri veya kimleri koyduğunuza göre hikayenin içeriği değişebilir. Dolayısıyla netice, her okuyucu için farklı bir anlam içeriyor olabilir. Benim için esas sonuç; tasvirleriyle ve resmen kuru ota, ağaçlara can veren anlatımıyla, okuduğum en iyi kitap olduğuydu. Sanıyorum uzun bir süre başka bir yazar okuyamam.
Çünkü bir yazarın meramını(siyasi-politik her ne olursa); bir çocuk üzerinden anlatabilmesi; okuyucuya masum ve samimi geleceği için kolay gibi görünse de, bir o kadar zor aslında. Çünkü bizlere bu çocuğun sevincini, üzüntüsünü,korkusunu, bekleyişini neredeyse somut olarak elle tutulur gözle görülür biçimde ilk sayfadan hissettirebilmesi gerekir. Ben bunu kitabın ilk cümlesinde hissedenler arasındayım.
Öncelik vermenizi tavsiye ederim,keyifli okumalar.
Uzun zamandır bu kadar duygulanmamıştım. Yüreğim acıdı adeta...Nereden başlasam bilemiyorum,kelime dağarcığım elverdiğince bu eseri yorumlayacağım . Bu kısmı spoiler içerir.
Kitap Sovyetler Birliği zamanında Kırgızistan'da geçiyor. Anne babası tarafından terk edilen küçük bir çocuk dedesi tarafından büyütülür. Babası gemide çalışmaktadır ve bir gün beyaz gemiyle onu görmeye geleceğini,balığa dönüşüp gölde yüzerek gemiye ulaşacağını hayal eder.Dedesinin anlattığı masalları ve özellikle Geyik Ana masalını çok sever.Yaşadığı dağlarda da geyikler gelmiş çocuk sevinçten ne yapacağını bilemez haldedir. Ama bu sevinç uzun sürmez. Teyzesinin kocası olan zorba zalim Urazkul tarafından beyaz geyik kesilir ve çocuğun inandığı tüm güzel değerler yerle bir olur adeta...
Şöyle düşününce aslında kitaptaki karakterler Sovyet zamanındaki halkı temsil etmektedir. Zalim Urazkul, SSCB'nin zorba ve baskıcı zihniyetini temsil eder. Vefakar Mümin dede çok iyi ama, pasif ses çıkarmayan , gidecek yeri olmayan çaresiz haliyle SSCB'ye bağlı, devletin baskısına boyun eğen ve böyle bir ortamda geleneğini ,örfünü, dinini yaşatmaya çalışan Türk Devletlerini temsil eder. Geyik Ana masalı da bu değerleri temsil eder. Ama ne yazık ki kötülüğün gücünden kurtulamaz ve değerlerine istemeyerek ihanet etmek zorunda kalır. Çocuk ise bu duruma öfkelidir ama zayıflığına üzülür. Urazkul'a yetecek, karşı koyacak gücü yoktur çünkü. Kulubey gibi bir abisi olsun, onları bu zülümden kurtarsın ister. Çocuk da bu devletlerdeki güçsüz halkı temsil eder...Yüreğe dokunan nadide bir eser. İyiliğin pasif kaldığı müddetçe, güçlü olan kötülüğe yenik düştüğünü, ama insanlık var olduğu sürece doğrunun hep var olacağını anlatır.
o beyaz gemi gelecek!!Edebiyat
Cengiz aytmatovun bana pek hitap etmediğine karar verdim. işlediği temalar ne kadar güzel olsada anlatım dili ve kitap içindeki olayın gerçeklik belirsizliği, zaman belirsizliğini sevmedim. beyaz geminin içeriği kutsallara saygı gösterilmesi gerektiğini anlatıyor. bir çocuğun yapmak istedikleri ama elinden hiçbir şey gelemediği. kitap kadına şiddete açıkça karşı çıkıyor. ee tabi Kırgız kültürünün bizim doğu kültürüyle kadersiz olduğunu da kitaptan anlayabiliyoruz.
"Saf ve temiz olmak en büyük suç aslında"
Çok saf bir çocuk ve aynı şekilde onun saf dedesi makamlar,mallar ve hırs gözünü bürümüş insanların ve acımıyorlar hiç kimseye çok dokunaklı ve harika bir Aytmatov eseri
KIRGIZ TÜRKLERİTarih
Aytmatov ile ilk tanışmam, bu kitap. Kitap akıcılık, özgünlük ve çaresiz bir kabulleniş var. Urazkul'un ve Mümin dedenin temsil ettikleri bir kesitten daha fazlasını anlatmaktadır.
Okurken hissettiklerim..
“Sen masalına sığındın” çocuk. Dedenin anlattığı masala ve kendi zihnindeki, hayalindeki masala.. Senin elinde olmayan senin suçun olmayan her şeyden kaçmanın yolunu düşlerinde, hayallerinde buldun. Gerçek hayatta gücün yetmesede içinde haykırdın herkese. Hepsini susturdun. O kirli insanlardan; o temiz, masum hayallerine kaçtın. Ve bir adın bile olmadan “çocuk” diye anılarak..
Okurken kendi kaçışlarımda dolaşmama sebep olan bir kitaptı… ve Mümin dede gibi kendi susmalarımda boğulduğum bir kitap..
“İnsan bazen bir çocuğun hayallerinde, koca bir dünyanın gerçeğini görür.”
Cengiz Aytmatov’un kaleminden çıkan Beyaz Gemi, umutla yalnızlığın iç içe geçtiği, insanın yüreğine dokunan bir eser. Küçük bir çocuğun masallara tutunarak kurduğu dünyayı okurken hem onun hayallerine ortak oluyor hem de yetişkinlerin acımasız gerçekleriyle yüzleşiyoruz.
Beyaz Gemi
Son sayfasını defalarca kez okuyup ezberlediğime emin olmadan kapağını kapatamadığım, gün içinde de çokça kez gidip gelip son paragrafını okuduğum kitap. Hepimizin birer o çocuk olduğunu hatırlatmakla birlikte inandığımız şeylerin,iyi şeylerin, aslında hayatta tam da beklediğimiz şekilde tepki almamasıyla birlikte nasıl da kırıldığımızı, üzüldüğümüzü ama malesef değiştiğimizi ve artık eskisi kadar saf olamadığımızı birkez daha anladım. Yaşamaya devam etmek için hassas ve vicdanlı kalpler için çok zor. İyi ki Cengiz Aytmatov ...
Cengiz Aytmatov ...
İnanılmaz bir dram kitabı. Cengiz Aytmatov'un benim açımdan en güzel 3 kitabının başında. Bu tadı en son 
Ali Çırak 'ın 
Kutlar - Gök Tanrı'nın Mühürü kitabında alabildim ne has.
Ali Çırak 'ın Kutlar - Gök Tanrı'nın Mühürü kitabında alabildim ne has.Yaşayın, görün!Edebiyat
Böylesi ancak romanlarda olur, diyeceğiniz şeyler yok bu romanda. Herşey çok gerçekçi, hayatın içinden. Evet böyle insanlar var, diyorsunuz içinizden. Bir zamanlar o çocuk gibi hayaller kurduğunuzu hatırlıyorsunuz. Taşlara, büyük kayalara isimler verip, masallardan keyif duyduğunuzu hatırlıyorsunuz.
Stefan Zweig duyguları çok güzel anlatıyor diye sevilir. Gerçekten de sanki duyguların resmini çizer yazar. Aytmatov ise bu romanın her bir karakterinde farklı duyguları, okuyucuya yaşatıyor, hissettiriyor. Zweig, duyguları çok iyi anlatırken, Aytmatov çok iyi yaşatıyor.
Şu an kendimi Mümin dedenin yanından yeni dönmüş gibi hissediyorum. Sanki bu okuma boyunca onların yanında yaşadım, orada nefes aldım.
Bu küçük roman yüzlerce sayfa bile olsaydı sıkılmadan okuyabilirdim. Ama yine de hikaye hakkında bişey anlatamıyorum sizlere. Normalde okuyun görün derdim ama bu roman özel, yaşayın görün, diyorum.
Yazar Hakkında
Cengiz AytmatovYazar · 68 kitap
Cengiz Aytmatov, (Kırgızca: Чыңгыз Айтматов (Çıňğız Aytmatov), Rusça: Чингиз Торекулович Айтматов) (d. 12 Aralık 1928, Kırgızistan - ö. 10 Haziran 2008, Almanya).
Ünlü Kırgız Türkü edebiyatçı, gazeteci, çevirmen ve siyasetçi. 12 Aralık 1928 tarihinde Kuzeybatı Kırgızistan'daki Talas eyaletinin Şeker köyünde doğdu. Babası Torekul Aytmatov, Sovyet Kırgızistanı'nda seçkin devlet adamı idi, ancak 1937'de tutuklandı ve 1938'de kurşuna dizildi. Tatar kızı olan annesi Nagima Hamziyevna Abdulvaliyeva tiyatro aktrisiydi. Adı, Cengiz Han'dan esinlenerek konulmuştur.
Gençliği sıkıntılı bir döneme denk gelmişti. O dönemde zaten yeni yerleşmeye başlayan siyasî sistemle, bir de savaşla mücadele etmek zorundaydı. Çok genç yaşta çalışmaya başladı; çünkü II. Dünya Savaşının SSCB üzerindeki etkileri gençleri de etkiliyordu, yetişkinler savaşta olduklarından, gençlere büyük iş düşüyordu. On dört yaşında köyündeki sekreterliğe girdi. Burada tarım makinelerinin sayımı, vergi tahsildarlığı gibi işlerde çalıştı. Köyünden, Kazakistan'a giderek Cambul Veterinerlik Teknik Okulu'nda okudu. Daha sonra şimdiki Kırgızistan'ın başkenti olan Bişkek'e giderek burada Frunze Tarım Enstitüsü'nde öğrenimine devam etti. Ardından Maksim Gorki Edebiyat Enstitüsü'ne geçti ve 1956 ile 1958 yılları arasında Moskova'da okudu. Yazmaya bu yıllarda Pravda gazetesinde başladı. Yazdığı eserleriyle üne kavuştu ve 1957 yılında Sovyet Yazarlar Birliği'ne üye kabul edildi. 1963'te Lenin Ödülü'nü aldı. Eserleri yüz elliyi aşkın dile tercüme edildi. 1990-1994 yıllarında Sovyetler Birliği'ni ve Rusya Federasyonu'nu, sonra ise 2008 yılına kadar Kırgızistan Cumhuriyeti'ni büyükelçi olarak temsil etti.
Aytmatov, Gün Olur Asra Bedel romanının film çekimleri için gittiği Rusya'nın Tataristan Cumhuriyeti'nin başkenti Kazan'da 16 Mayıs 2008'de rahatsızlandı ve böbrek yetmezliği teşhisiyle tedavi için Almanya'ya getirildi. Almanya'nın Nürnberg kentindeki Klinikum Nord'da tedavi gören Cengiz Aytmatov, komaya girdi.10 Haziran 2008 tarihinde Nürnberg'de hayatını yitirdi.
