Motivalmi
@Almilay
Kitap okumanın diplerde olduğu ülkemize umut ışığı olan insanlar gerçekten çok kıymetli.
Şu anda okuduğu kitap
Kitap kısa ve öz olduğu için inceleme de kısa ve öz olmalı ve kişi kendisi okuyup kendi deneyimine ve sorununa göre sembolleri bağdaştırması gerektiğine inanıyorum.
Kitabı okuduğumuzda ben zaten bunları biliyorum düşüncesini çok sık yaşarız. Bu kitapta okuyucularının bu düşünceye gireceğini bilsede çok sembolik ve komik bir dille bu bilgileri kullanmanız gerektiğini hatırlatıyor. İsterseniz 7 yaşında olun isterseniz 77 yaşında olun bu kısa kitabı bitirdiğinizde 10 kişisel gelişim kitabı bitirmiş gibi olucaksınız. Değeri bilinen ellerde çok hayat kurtarıcak bir kitap.
Reklam
Yazarımız modern çağın en büyük meselelerinden biri olan odaklanmayı ele alıyor. Çeşitli uzmanların makalelerinden oluşan bu eser, dikkati yalnızca “konsantrasyon” olarak değil; kendine, başkalarına ve çevreye yönelmiş üçlü bir bakış açısıyla inceliyor.
Özellikle liderlerin kendine odaklanamazsa dümensiz, başkalarına odaklanamazsa bilgisiz, dış dünyaya odaklanamazsa hazırlıksız kalacağı vurgusu kitabın en çarpıcı yanlarından. Bunun yanında dijital çağın dopamin bombaları (sosyal medya) ve bunlarla başa çıkma yolları da realist bir şekilde işlenmiş. Farkındalık egzersizleri ve küçük dikkat disiplinleri, gündelik hayata uygulanabilir nitelikte.
Bana kalırsa eser yalnızca verimlilik üzerine değil, insanın önceliklerini sorgulaması üzerine de düşündürüyor. Tek eksik olarak nitelendirilebilecek yanı derleme yapısı nedeniyle bazı bölümlerin yüzeysel kalması ama yinede bu yüzeysellik derin analizler içinde kaybolmadan direkt cevaba ulaşmak isteyenler için çok ideal olmuş
Jack Ensign Addington’ın %100 Düşünce Gücü kitabı, klasik “pozitif düşünce” ve “zihinsel çekim” anlayışını temel alan bir kişisel gelişim eseri. Kitap, düşüncelerimizin yaşamımızın gidişatını belirlediğini, pozitif düşüncenin başarı ve mutluluk getirdiğini, negatif düşüncenin ise felaketleri çağırdığını savunuyor. Motivasyon ve farkındalık açısından ilham verici yönleri olsa da, bilimsel temeli son derece zayıf ve çoğu iddia anekdotlara dayanıyor. Özellikle bir kadının düşünceleri nedeniyle felç kaldığı gibi uç örnekler, hem gerçekçi olmaktan uzak hem de okuyucuda suçluluk ve korku yaratabilecek nitelikte. Kitap, yaşamın karmaşık faktörlerini basitleştirip her şeyi zihne indirgerken, kişisel sorumluluk ile gerçekçi sınırlar arasındaki dengeyi kuramıyor. Bu nedenle, yalnızca ilham alınacak metaforlar üzerinden okunabilir, ancak bilimsel veya güvenilir bir rehber olarak değerlendirilmemeli.
Yaşlı Adam ve Deniz1000Kitap
Yazarımız Kübalı yaşlı bir balıkçının hayatından bir kesiti karşımıza sunuyor. Kitapla ilgili düşüncelerimi söylemeden önce yazarımız 
Ernest Hemingway hakkında birkaç bilgi vermek istiyorum.
1954'te 
Yaşlı Adam ve Deniz kitabının da büyük katkılarıyla Nobel Edebiyat Ödülünü almayı başarmış ve özgün üslubunu bize kanıtlamış Amerikalı bir gazetecidir kendisi. Birinci Dünya Savaşında gönüllü olarak katılıp asker olmasından mütevellit bakış açısında önemli değişiklikler olmuş ve savaşlar hakkında çeşitli eserler çıkarmış. Yaşadığı olaylardan etkilenip, bu etkilenmesini gizlemeden yazan yazarımız bana kalırsa bu kitabını da yaşlılık döneminde yazdığından sanki yaşlı adam kendisinin bir aynası görevini üstlendiğini düşünüyorum. Yaşlı adamın sürekli karşılaştığı zorluklardan sonra zorluktan şikâyetçi olmayıp yalnızlıktan şikayet etmesi, insanın sosyal bir canlı olduğunu gösteren bir örnek vaziyetinde. Ayrıca insan doğasını başka bir şekilde gözler önüne seren diğer bir olayda yaşlı balıkçının birçok güçlüklerle hedefine ulaşması sonucu tam olarak mutlu olamayıp keşke hiç bu işe girişmeseydim demesi. Bu tutumuda hem insanların, hemde yaşlı balıkçının aslında ulaşmak istediği hedefin yanlış olduğu kanısına varmamızı sağlıyor. Kısacası yazar başarılı bir realist roman yazmış ve duyguları, karakterlerine çok güzel ve gerçekçi bir şekilde işlemeyi başarabilmiş .
Önsöz ve eleştiri yazarlarının kitabın konusu hakkında bilgi vermeden ayrıca yazarla okur arasına girmeden yorum yapması gerektiğini düşünen biri olduğumdan dolayı elimden geldiğince kapalı bir anlatım yapmaya çalıştım. Hikayeye daha başlamadan önsözü okuyup, önsöz yazarının gazabına uğradığımdan kitabın başından sonuna kadar öğrenmiş oldum ve bu kitaba olan hevesimi biraz kırdı. Benim tavsiyem önce hikayeyi sonra önsözü okumanız. Keyifli
Ernest Hemingway hakkında birkaç bilgi vermek istiyorum.
1954'te Yaşlı Adam ve Deniz kitabının da büyük katkılarıyla Nobel Edebiyat Ödülünü almayı başarmış ve özgün üslubunu bize kanıtlamış Amerikalı bir gazetecidir kendisi. Birinci Dünya Savaşında gönüllü olarak katılıp asker olmasından mütevellit bakış açısında önemli değişiklikler olmuş ve savaşlar hakkında çeşitli eserler çıkarmış. Yaşadığı olaylardan etkilenip, bu etkilenmesini gizlemeden yazan yazarımız bana kalırsa bu kitabını da yaşlılık döneminde yazdığından sanki yaşlı adam kendisinin bir aynası görevini üstlendiğini düşünüyorum. Yaşlı adamın sürekli karşılaştığı zorluklardan sonra zorluktan şikâyetçi olmayıp yalnızlıktan şikayet etmesi, insanın sosyal bir canlı olduğunu gösteren bir örnek vaziyetinde. Ayrıca insan doğasını başka bir şekilde gözler önüne seren diğer bir olayda yaşlı balıkçının birçok güçlüklerle hedefine ulaşması sonucu tam olarak mutlu olamayıp keşke hiç bu işe girişmeseydim demesi. Bu tutumuda hem insanların, hemde yaşlı balıkçının aslında ulaşmak istediği hedefin yanlış olduğu kanısına varmamızı sağlıyor. Kısacası yazar başarılı bir realist roman yazmış ve duyguları, karakterlerine çok güzel ve gerçekçi bir şekilde işlemeyi başarabilmiş .
Önsöz ve eleştiri yazarlarının kitabın konusu hakkında bilgi vermeden ayrıca yazarla okur arasına girmeden yorum yapması gerektiğini düşünen biri olduğumdan dolayı elimden geldiğince kapalı bir anlatım yapmaya çalıştım. Hikayeye daha başlamadan önsözü okuyup, önsöz yazarının gazabına uğradığımdan kitabın başından sonuna kadar öğrenmiş oldum ve bu kitaba olan hevesimi biraz kırdı. Benim tavsiyem önce hikayeyi sonra önsözü okumanız. KeyifliMecburiyet1000Kitap
Son zamanlarda okuduğum en sürükleyici ve yansıtmak istediği duyguyu iliklerimize kadar işleyebilen 50 sayfacık ama etkisi dev gibi olan bir kitap.
Yazar kitabı yayımlamadan önce adını "Mecburiyet" değil "Firari" koyacakken son anda vazgeçmiş. Bana kalırsa adının Mecburiyet olması kitabın içeriğini daha çok yansıtmış. Hayatta herkesin mecburen yapması gereken sorumluluklar ve görevler vardır. Kimisinden kaçabilsekte, kimisinin stresi o kadar ağırdırki sadece vücudumuz değil akıl sağlığımıza bile zarar verir. Kitabımızın karakteri içinde askerlik ağır bir mecburiyetti. Ferdinand kendini özgür olarak tanımlayan bir ressamken askere çağrılmasıyla birlikte içine yerleşen ölüm korkusu ve aslında özgür olmadığı düşüncesiyle aklına hakim olamayan biri oldu. Bizde yazarımızın bu kitabında Ferdinand ve eşi Paula'nın hayattındaki bu mecburiyetlerle baş etme macerasına tanıklık ediyoruz. 50 sayfalık çok kısa bir roman olsa da kitabın her sayfasında kayda değer alıntılarla karşılaşıyorsunuz. Hiçbir cümlenin boşa gitmediğini görmek Stefan Zweig'in kitaplarında çok sıradan bir durum.
Reklam