Bazen aklım almıyor;onu yalnızca ben,hemde öylesine içten,öylesine dolu dolu severken,ondan başka hiçbir şey görmez,bilmezken,ondan başka hiçbir varlığım yokken,nasıl olur da bir başkası sever,sevebilir?
Ne vakit bir yaşamak düşünsem,
Bu kurtlar sofrasında belki zor,
Ayıpsız fakat ellerimizi kirletmeden.
Ne vakit bir yaşamak düşünsem,
Sus deyip adınla başlıyorum...
En güzel şey bir insanın milyonlarca renk içinde yinede bir başka renk olmayı başarması değil mi ? Ve bu ölüme adım adım yürüyen fakir insanın en büyük eseri değil mi ? Yazık ki dört dörtlük olan sadece doğa.Sosyalleşen insan biraz da özürlü hale gelen insan bir şeyleri büyük başarırken bir şeyleri de hep yarım kalacak. İşleri de emekleri de sevinçleri de.