Yokluk öylesine bir devlettir; kendinden geçiş öylesine sırlardır ki bir bilseydin, sence bütün varlık, yokluk olurdu.
Dünya bir hiç, biz de hiçleriz; dünyada biz de hayalden, rüyadan ibaretiz. İş böyleyken kıvranır dururuz; uyuyan kişi uykuda olduğunu bilseydi, rüya gördüğünü anlasaydı gam mı yerdi hiç?
Şu uykuya dalmış kişi, bir hayaldir görür; düşüncelere dalar gider; şu dağınık uykudan bir sıçrayıp kalksaydı görürdü ki nimetler içindedir.
Birisi gam zindanına düşmüş görür kendini; öbürü İrem bağına girmiş; uyansalardı ne zindan kalırdı, ne İrem bağı.
Canım cefasının zevkini bulalı cefasına âşık oldu; doydu, bezdi vefasından.
Süleyman saltanata doydu da Eyyub belâya doymadı gitti.
Ne düzendir, ne tersine nal? Aç mı azdır, tok mu?
Sus; şu düzeni bırak; hâlâ doymadın mı şu düzene?