Ece
@Alphabook
190 okur puanı
Ağustos 2025 tarihinde katıldı
Öncelikle kitap bittiğinde tam olarak ne hissedeceğimi bilemedim. Yani beklentimi pek karşılamadı aslında ama sevmediğimi de söyleyemem. Yazarın dili çok akıcıydı ona diyecek bir lafım yok, konu da çok ilgi çekici bir konu ama bir şeyler eksik kalmış gibi hissettiriyor. Yani okurken artık sonunda bir şeyler olacak diye hissediyorsunuz, ama bir türlü hiçbir şey olmuyor ve sayfalar böyle geçip gidiyor. Okuduğumuz distopya evreni çok ilgi çekici ve insanı sorgulatan bir yerden kurulmuş, vicdani ve etik ikilemler yaşatan cinsten sorgulamalar bunlar. Ama sanki amacına ulaşamamış bir kitap gibi. İlk başta Kathy ve Ruth'un arkadaşlığının ön planda olacağını düşündüm ama öyle olmadı, sonra Kathy ve Tommy'nin aşkı mı bu kitaba bir yön verecek dedim ama aralarındaki şeye tam anlamıyla aşk bile deneceğini düşünmüyorum zaten o hikaye de tamamlanamadı yani öyle de olmadı, sonra acaba Kathy verdiği kayıplardan sonra içinde bulunduğu bu düzene bir isyan mı başlatacak dedim öyle de olmadı. Yani aslında konusu çok ilgi çekici, okurken heyecanlanıyor neler olacağını merak ederek okuyorsunuz ama hiçbir şey olmuyor kısacası hevesim kursağımda kaldı diyebilirim. Bitirdikten sonra olabilecekken olmayan şeyleri daha çok düşündürttü, üzerimde belli bir duygunun yoğunluğunu veya etkisini bırakmadı o yüzden tatmin de olmadım. Etkileyici bir son beklerdim, bazı duyguları daha derin yaşatabilirdi. Çok olumsuz bir inceleme gibi oldu ama kitaptan nefret ettim, hiç sevmedim de diyemiyorum. Galiba ben bu kitabın distopik evrenini ve olabilecekken olmayan şeyleri kafamda tekrar kurgulatmasını sevdim.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Bazen kendi kendime vakit geçirmeye o kadar çok dalıyorum ki, tesadüfen tanıdık birine rastlarsam küçük bir şok yaşıyorum ve uyum sağlamam biraz vakit alıyor.
"Ya gerçekten de yaşamam gerektiği gibi yaşamadıysam, bilinçli seçtiğim yaşamım yanlışa?.."
Ölümün ne kadar yakın olduğunu ölümle yüz yüze gelmedikçe anlayamıyor insan. Sanki hep başkalarının başına geliyor, ölüm bize daha çok uzakmış gibi hissediyoruz. Tolstoy da ölümü yaşayanlara da hissettirebilmek için kısacık ama insana dokunan, yaşamı sorgulatan bu eseri ortaya koymuş. Ölüm adeta yüzümüze tokat gibi çarpmış. İyi de yapmış.
Üzerine düşünülmesi gereken bir kitap, belki de ölüm sandığımız kadar uzağımızda değildir?
