Ece
@Alphabook
189 okur puanı
Ağustos 2025 tarihinde katıldı
Meksika’nın Guererro bölgesindeki bir köyde yaşayan bir grup kadın ve kız çocuklarının hayatta kalma mücadelesine tanık olduğumuz bir roman. Bir grup kadın diyorum çünkü erkeklerin neredeyse hepsi çalışmak veya yaşadıkları köyden kaçmak için ABD sınırından kaçak bir şekilde geçerek ailelerini terk etmiş, zamanla da onları unutmuşlar.
Sadece kocaları değil devlet de bu köyü tamamen unutmuş ve görmezden gelmiş. Sağlık hizmeti neredeyse yok, eğitim her sene yeni bir öğretmenin gelip bir senelik görev süresini tamamladıktan sonra koş koşa geri dönmesiyle sonuçlanıyor, halkın tehlikeli bir durumda polisi aramak akıllarına bile gelmiyor çünkü onları korumayacaklarını biliyorlar zaten telefonlar da sadece ormanın içinde küçük bir açıklıkta çekiyor.
Kendilerini ve kız çocuklarını korumak yine kadınlara kalmış. Uyuşturucu kartelleri kızları kaçırdığı için anneler çareyi kızlarını çirkinleştirmekte bulmuş. Öyle ki çirkin görünsünler diye dişerini siyaha boyuyorlar, saçlarını ve kıyafetlerini pasaklı ve bakımsız gösteriyorlar. Ani bir baskında da çocukların içine saklanabilecekleri çukurları var. Çünkü herkes kaçırılan kızların kayıplara karıştığını ve onların asla geri dönmediklerini biliyor. Kaçırlan kızlara ne olduğunuysa tahmin etmesi zor değil.
Nedir bu kadınların çektiği? okurken hep bunu düşündüm. Keşke distopik bir durum olsaydı bu anlatılanlar ama maalesef oldukça gerçek. Roman kurgu bir eser olmasına rağmen gerçek, karakterler değil belki ama yaşananlar öyle. Dünyanın birçok yerinde hala bu gibi acı olaylar yaşanıyor maalesef, kadınların verdiği savaşlar hiç bitmiyor. Yaşadıkları, acıları görmezden geliniyor ama böyle yapıldığı sürece de bu yaşananlar bir son bulmuyor. Umarım bir gün hiçbir kadının göz yaşı dökmediği, kendini tehlikede hissetmediği, korkmadığı ve
Reklam
Vahşetin Çağrısı, Buck adındaki bir köpeğin bir çiftlik evinden kaçırılıp satılmasından sonra yaşadıklarını konu alıyor. Satılmadan önce güney kesiminde sıcak bir yerde yaşayan ve evcil bir köpek olan Buck, satıldıktan sonra kuzeyde soğukla ve vahşi hayatla tanışıyor sonrası ise tam bir serüven.
Bütün kitap boyunca hayatı bir hayvanın gözlerinden görmek, onunla empati kurmak ve zamanla nasıl değiştiğine şahit olmak çok etkileyiciydi. Jack London zaten hayvanların dilinden anlayabilen, onların gözüyle hayata bakabilen nadir yazarlardan biri. Üstüne bir de bu zorlu yolculuğu kendi hayatında gerçekten yapmış olması, yaşadıklarından ilham alarak bu eseri yazması kitaba ayrı bir gerçekçilik kazandırmış. Kısa bir kitap olmasına rağmen bitirdikten sonra insanın üzerinde bir duygu bırakan, bazı yönleri ile de sorgulatan bir eser.
Okurken bazen yürek burkacak bazen gülümsetip içinizi ısıtacak bir macera kitabı arayışındaysanız mutlaka bakın derim. Kurgusu ve diliyle oldukça kolay okunabildiği için bir günde bitirebilirsiniz.
Hamnet, Shakespeare’in Hamlet oyununu yazmasına sebep olan hayat hikayesini anlatıyor bize. Shakespeare’in adı hiç geçmiyor ama biz o olduğunu biliyoruz ve sanatçı kişiliğinden çok bir evlat, bir eş, bir baba olarak tanıyoruz.
Eşi Agnes’le beraber üç çocuklarından biri olan Hamnet’in kaybından sonra çektikleri yas süreci kitabın ana temasını oluşturuyor. Agnes zaten inanılmaz bir kadın, yazar bir annenin evladını kaybetmesinin ne kadar acı verici bir durum olduğunu Agnes üzerinden çok güçlü bir şekilde aktarmış. Okurken kayıp ve yası derin bir şekilde hissediyorsunuz. Duygusal anlamda oldukça güçlü ve etkileyici bir eser.
Yaşanan bu trajedinin zamanla Hamlet’i yarattığı konusunda doğrudan bir kanıt olmasa da ben bu ihtimali sevdim. Sadece yazarın dilini ve kurgusunu sevmeme rağmen temposunu biraz düşük buldum. Yine de okunmaya değer bir kitap diyebilirim.
Sinemada da ses getirmiş bir eser olması kitabı daha çok merak ettirmişti. O yüzden okuduktan hemen sonra filmini de izledim. Eserin atmosferinin filme iyi yansıtıldığını düşünüyorum, oyunculukları ve sinematografisi de oldukça iyiydi. Yine de önce kitabını okuyup sonra filmini izlemenizi tavsiye ederim.
Rahatsız edici türde çok başarılı bulduğum kitaplardan biri oldu Kralın Laneti. Diliyle, kurgusuyla, insan psikolojisine dair sunduklarıyla oldukça güçlü bir eserdi.
Kitapta kendini tam anlamıyla keşfedememiş, yalnızlığını benimsemiş, güvenli alanından çıkamayan, sorumluluk almaktan kaçınan, içine kapanık biri olan Joseph’in bir gün kapısının önünde uyuyakalmış yaralı bir çocuk bulmasını ve o andan itibaren her şeyin nasıl değiştiğini okuyoruz.
İkilinin arasında yaşananlar kitabın en çarpıcı kısımları olduğundan çok detay verip heyecanını kaçırmak istemiyorum ama oldukça tüyler ürperten, insanı geren hatta sinirlendiren bir çok an vardı diyebilirim. Son sayfalarına kadar tansiyonu oldukça yüksek tutması da kitabı sürükleyici yapan şeylerden biriydi. İki güne yayarım diye düşünürken elimden bırakamadım ve bir günde bitirdim.
Yazarın vicdani ve ahlaki ikilemleri işleyiş şeklini de çok sevdim, iyilik ve kötülük arasındaki o ince çizgiyi sorgulatan birçok kısmı vardı. İnsanın karanlık taraflarını, bastırılmış duygularını, komplekslerini sarsıcı bir dille ele alışı çok etkileyiciydi.
Kitabın sonlarına doğru çocuğun gerçekliğini sorgulamaya başladım fakat yazar buna açıkça bir cevap vermemişti. Soruları cevapsız bırakması, kitabı bitirdikten sonra bile düşündürtmesi de ayrıca hoşuma gitti. Acaba çocuk Joseph’in kendi çocukluğunun bir yansıması mıydı, alter egosu muydu, Joseph şizofren miydi? Artık bu soruları düşünmek ve cevaplandırmak okuyucuya kalmış.
Siz de insan doğasının vahşi ve karanlık taraflarını okumaktan hoşlanıyorsanız mutlaka bakın derim.
“Söz ağızan çıkıncaya kadar senin esirindir, ağızdan çıktıktan sonra artık sen onun esiri olursun.” demişler. Bu kitapta da bir ailenin verilmiş bir sözün altında nasıl ezildiğine şahit oluyoruz.
Kitap Swart ailesinin ilk ölen üyesi olan Rachel’ın ölmeden önce kocasından sahip oldukları çiftlik evini, evin çalışanı olan Salome’ye vermesini vasiyet etmesi ve bundan onun sözünü almasıyla başlıyor. Fakat eşi siyahi bir kadının ev sahibi olmaması gerektiğini düşündüğü ve beyaz ırkın üstünlüğünü gözettiği için Rachel öldükten sonra evi bu kadına vermiyor.
Sürekli ertelenen, görmezden gelinen bu vaati bir tek evin en küçük çocuğu olan Amor, aileden her bir kişinin daha ölümüyle tekrar gündeme getiriyor ama kimse sorumluluğunu yerine getirmediği için bir çözüme varılamıyor. Bu şekilde yıllar hatta ömürler geçiyor ve en sonunda vaat edilenle gerçekleşen arasında uçurum bir fark oluşuyor.
Geçen bu yıllar boyunca Güney Afrika’daki tarihsel süreci, siyasi değişimleri ve sosyolojik yapıyı da görmek hikayeye ayrı bir boyut kazandırmış, ayrıca son zamanlarda okuduğum booker ödüllü kitaplara nazaran konunun hayatın içinden bir şey olması da olaylara yabancı bir gözle bakmayı engelleyerek yaşananları gerçekçi kılmıştı.
Yazarın anlatıda perspektifi sürekli değiştirerek bir kişiden ötekine hızlı bir geçiş yapması da ilk başta kafa karışıklığı yaratmasına rağmen hoşuma gitti. Dilini oldukça zengin, anlatımı da akıcı buldum. Okuyacaklara şimdiden iyi okumalar dilerim.
Reklam