Sevgili okurlar, sevgili yazarlar, sevgili Stepançikovolular, sevgili Romalılar...
Dostoyevski'nin ünlü kitaplarında yer alan buhranlı, hastalıklı veya suçlu fakat bir o kadar da derin karakterler yerine daha sıradan, daha sığ insanların yer aldığı bu romanda yer alan karakter gelişimlerinin izlerini Dostoyevski'nin sonraki yıllarda yazacağı kitaplarda göreceğiz.
Dikkat spoiler içerir.
Hikâye anlatıcısı Sergey'in deyimiyle açık hava tımarhanesi olan Stepançikovo köyünde yaşananlar tamamen deli saçması. Bu kadar sıkıntılı insanı Dostoyevski, nasıl olur da tek romana sığdırabilmiş. Hele bir karakter var; Foma Fomiç, düşmanına vermesin. Bir insanda sevilmeyecek bütün karakteristik özellikler toplanmış. Tirip atar, küser, kaçar, geri döner, bir çocuğun en mutlu olacağı doğum gününde kendisine de doğum günü düzenlenmesini ister, başka bir çocuğu ise sırf oyun oynadı diye azarlar. Kendisi bir uşak olmasına rağmen efendi gibi takılır. Bütün köy halkı, köyün sahipleri albay ile sevgili annesi bile bu adama tapar. Herhangi bir işten nasıl çıkar sağlayacağını bilir şekilde yaşayan bu vasıfsız adamı okurken delirmemek elde değil.
İyi okumalar diliyorum.