Görsel bir kitap okuyor gibisiniz çok hoş bir hikayeydi. Yavaş ama keyifli bir akışı vardı. İçindeki interaktifler başta hoş olsa da hikayenin gidişatında hiçbir etkisi olmadığınıı fark edince biraz gereksiz kaldı ama kitaba bağlı kalmak için böyle tercih edildiğini düşünüyorum. Normalde bir kitabın filmi veya oyunu çıktığında ilk kitabı okumadan diğerlerini deneyimlemek istemem, bana göre kitaplar her zaman daha iyi oluyor. Ama bu çok sadık ve kaliteli bir adaptasyondu. Emek dolu bir oyun. Edebi dozu da çok yeterli ve keyifliydi. Yavaş diye kast ettiğim bu aslında. Edebi bir kitabın sayfalarını çevirir gibi bir oynanış hissi var. Oyun oynuyor gibi değil de kitap okuyor gibiydim. Tecrübe edilmeli kesinlike.
"Geri gelme. Dayanabiliyorsan, ölülerin arasında ölü kal.
Ölülerin de vardır işleri,
Ama yardım et bana, dikkatini dağıtmayacak ölçüde,
Çoğu zaman en uzaktakinin yardım ettiği gibi,
İçimde."
"Ölülerim var, gitmelerine izin verdim
ve şaşırdım onları o kadar mutlu görünce, ölümlüğe o kadar hızlı alışmış, o kadar neşeliler ki,
söylentilerin aksine. Bir tek sen, sen geri
dönüyorsun; beni sıyırıp geçiyorsun, geziniyorsun, bir şeye
çarpıyorsun ki, senin için seslenip
ele versin seni. Ah, öğrenmek için zahmet çektiğim şeyler,
onları benden alma. Ben haklıyım sen haksız,
eğer başkasının olana duyuyorsan özlem. Gözümüzün önünde görsek de, onlar burada değiller.
Tanıdığımız andan itibaren, yansıtıyoruz varlığımızla sadece."