“Ülkenin büyük bir kısmının böyle cehalet içinde kalmasına katlanmak ayıp, uygarlık nurlarıyla ışıklanan her insanın buna ilgisiz kalması, bir cinayettir. Devlet denilen şey, yukarı katları geniş pencereli, yüksek tavanlı, bol havalı ve aydınlık; aşağı ve bodrum katları ise karanlık, rutubetli ve penceresiz bir şato
değildir.
Bunların birçoğuna da o yoksul yaşam dar gelmektedir. Biz, sıkıntıdan ve çalışmaktan korkmayız. Daha iyi yaşıyorlar diye başkalarını da kıskanmayız. Yalnız Yarvinen cinsinden olan kimselere, bu yaşama şekli dar gelir. Onlar daha başka şeyler istiyorlar. Daha parlak bir gelecek hayal ediyor, güneş gibi daha güzel, daha güçlü bir şey arzuluyorlar. Onların ruhunda bir şey kaynamak ve taşmak ister ama çıkacak yer bulamaz