Pearl
@Altasdag
21 okur puanı
Kasım 2024 tarihinde katıldı
Aşkı, dostluğu, aile bağlını ve özgürlük tutkusunu işlendiği iddiasıyla okumaya başladığım bu roman beni hiçbir temada tatmin etmedi. Bana göre romanda tematik bir kopuklar vardı. Karakterlerin bütünlüğü yoktu. Baş karakter Selim’in kitabın başında serseri, derslere ilgisiz biri olarak tanımlanırken bir anda yazar oldu ve düşünce suçlusu haline geldi. Leyla ve Zeynep romanda silik karakterler olarak kalmış bundan dolayı ne aşkı ne de aile bağını işleyememiş.
Yazarın birikimlerini eleştirmek haddime değil ama her kitabında, her toplumsal olaya 1-2 cümle etmesini açıkcası sevmiyorum. Metnin bütünlüğüne zarar veriyor. Kitap konu bakımından bir kargaşaya dönüyor.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Hwang Bo-reum ‘un otobiyografisi olan 
Sade Bir Hayat bize yazarın kendi deneyimlerini, günlük rutinlerini ve yazarlığa karar verme süreçlerini anlatıyor.
Tüketici toplumdan sıyrılıp sadelikte huzur bulan yazarımız birçok konuda bizlere ilham olmaktadır.
Matt Haig romanlarını beğendiğim bir yazar. Daha öce 
Gece Yarısı Kütüphanesi 
Zamanı Durdurmanın Yolları 
İnsanlar okumuştum. Bu romanı da akıcı bir dille yazılmış. Her kitapta olan fantastik karakteri burada vampir olarak seçmiş.
Hayatta her türlü aşırılık ve baskınlığın bize zarar vereceğini konu almış. Bir nevi özünü kabul etmek. Kitapta ‘Neysen o olmak, hiçbir şey olmamaktan iyidir.’ alıntı aslında bize her şeyi anlatıyor.
Kitabın kapağında ısrarla “mizah”tan bahsedilmiş ama ben hiçbir mizah ve komedi unsuru göremedim.
Japon edebiyatının yazarlarından olan, gerçek adı Şuçi Tsuşima sıradışı, intiharından hemen önce tamamladığı romanı 
İnsanlığımı Yitirirken 'de topluma dahil olmayı beceremeyen, neredeyse her şeyi eline yüzüne bulaştıran, çevresindeki insanları hayal kırıklığına uğratan bir ötekinin acıklı hikâyesini anlatıyor.
Lyson, " İnsanlığımı Yitirirken 'in tamamlanmasıyla, bu not da son buldu. Bir sonraki adım hiçbir söz yoktu. İntihar notu son bulmuştu." (Sayfa 125)
İnsanlığımı Yitirirken 'de topluma dahil olmayı beceremeyen, neredeyse her şeyi eline yüzüne bulaştıran, çevresindeki insanları hayal kırıklığına uğratan bir ötekinin acıklı hikâyesini anlatıyor.
Lyson, " İnsanlığımı Yitirirken 'in tamamlanmasıyla, bu not da son buldu. Bir sonraki adım hiçbir söz yoktu. İntihar notu son bulmuştu." (Sayfa 125)
Bu kitap bana insanı insan yapmanın aslında duyguları olduğunu tekrar hatırlattı. Hiçbir duygunun var olmadığı sadece matematik ve mantığın hüküm sürdüğü Vonnadorya’dan gelen bir uzaylının insana ait duyguların ve bağlarını öğrendiği akıcı bir dili olan bu kitabı severek okudum. Hayatta sadece mantıkla hareket etmememi ve duygularımı görmezden gelmememi bana hatırlattığı için Matt Haig e teşekkür ederim.
Matt Haig e teşekkür ederim.