Alyn
@Alyn06
Tefekkür et sınırı aşma,
Tevekkül et kendini salma,
Tasdik et boş yaşama.
—A.Ş.
Hakkı var mı?Edebiyat
İnsanı tanımlayabilecek birden fazla sözcük varken bize sadece bir kaç kelime bu romanı anlatmaya yetecek.Bâtıl ile hakkın ,iyi ile kötünün,namuslu ile namussuzun,şerefli ile şerefsizin,vatansever ile hainin ayrımını tahlillemiştir yazarımız.Diğer milli edebiyat yazarlarımız gibi vatan millet bağımsızlık gibi konularda da yazmıştır.Fakat bir fark vardır ki belki o(Y.kadri) da bunu içine sindiremediği için içinde bulunulan zor durumlarda İstanbul’da ne yediği belirsiz zamanla batı hayranlığını abartmış,asimile olmuş vatanı milleti olmayan sözde sosyallik uğruna dünyaya neden geldiğini bilmeyen insanları anlatmayı bir borç bilmiştir. Aynı anda aynı ülkede birinin derdi vatanı için ayağını kolunu bacağını kaybederek belki de
‘ah-vah’ bile demeden canını hiçe saymak olurken biri ise balo için bilmem ne marka Fransız elbisesi altına giydiği ayakkabılarının sıkmasının ölümden daha zor olduğunu söylüyorsa.O kişinin ne o ülkede yaşamaya ne de o ülkenin havasını solumasına hakkı yoktur. Kimse sanmasın vatanı herkes savunmuştur.Tarih kitaplarımızda üstünkörü yanlış anlatılan Anadolu yek vücut olmamıştır.Bazı çıbanlar vatanı değil sadece kendileri için yaşamıştır.Vatanı umursamamıştır.Belki de vatan nedir bilmiyordur.
Reklam
İnsanlar akıllı varlıklardır akıl onlara bahşedilmiştir.Ne var ki bunun sonucunda düşünme yetisi de doğal bir şeydir bu değiştirilmez.Kitapta düşünme yetisi yok edilmeye çalışan insanları görüyoruz lakin ne kadar bir ütopya da olsa gerçeğini günümüzde de acıyla görüyoruz.Ne kadar 2.dünya savaşı döneminde sağ sol gruplar için yergi olarak yazıldıysa da günümüz furyasını da az çok kapsadığını görüyorum.
“Önkuzu hey! Önkuzu!
Önde gider Önkuzu
Bu bayrak düşmez yere
Ölmedikçe sonkuzu!”
Diz kapakları matkapla delinip,ayakları jiletle kesilen ve sonra da ciğerleri pompayla şişirilip 3.katın penceresinden atılarak Şehit edilen Ertuğrul Dursun Önkuzu’yu şehadetinin 49.sene-i devriyesinde Rahmet Minnet ve Fatiha’larla anıyoruz...