Aleyna Uğur
@Alyn_ugr
Bugün de dünün yarınıydı, ne yapabildin?
Mevlana
Ayrılık ne biliyor musun?
İpi kopmuş boncuklar gibi yollara döktüğü gözlerini,
Birer damla düş kırıklığı olarak toplaması içine.
Ardında dünyalar ışıyan camlar dururken,
Duvarlara dalıp dalıp gitmesi.
Türküsünü söylecek kimsesi kalmamak ayrılık.
Ödünç sesle konuşan bir kalabalık içinde
Kendi sesiyle silinmek.
Birdenbire büyümesi
Gülüşü artık yaprak kıpırdatmayan bir çocuğun.
Reklam
Kapıya doğru yürüdü, bir an durup arkasını döndü; "İyi birşey öğrendim, dedi. Hergün yeni bir şey öğreniyorum. Başın sıkışıksa ya da sana birşey gerekiyorsa yoksul insanlara basvuracaksın. Yalnızca onlar yardım eder,yalnızca onlar..."
Bir zamanlar kendi toprağımızın üstünde yaşıyorduk. Bu toprak bizi sınırlıyor,bir arada tutuyordu. Yaşlılar öldü, çocuklar doğdu. Ama biz hep bir bütün olarak kaldık. Bir aileydik, şimdi ise ne olduğumuz belli değil...
Sana bir şiirler olmuş sevgilim,
Yüzün gözün söz içinde.
Hangi imla kitabına baksam
Ben den ayrı yazılıyorsun...
Özdemir ASAF
En iyi polisiye roman yazarlarından biri olan Ahmet Ümit'in yine bir Başkomiser Nevzat kitabı. Kitap çocukluğundan kötü bir iz kalan seri katilin yeniden cinayet işlemesiyle başlıyor. Çocuk istismarı, Suriye göç sorunu ve hatta organ mafyaliğını da ele alarak akıcı bir üslupla merak uyandırıcı bir şekilde ilerliyor. Seri katil polislerin yakaladığı ancak mahkemenin saldığı çocuk tacizcilerini öldürüyor. Merhamet ve adalet arasindaki ince çizgide kalıyor okuyucu. Acaba katil olması gerekeni mı yapiyor yoksa iş adalet terazisine mı bırakılmalı? Katilin parmak izi denildiği bir ritüele sahip kalıyor. Peki uyguladığı ritüelin anlamı ne? Ne oluyor da hiç yakalanamıyor? Neden polislerden hep bir adım önde? Ya da bir çocuğun geçmişindeki intikamı mı? Başkomiser Nevzat,Ali ve Zeynep ile birlikte uykusuz gecelerin ve kavurucu sıcaklıgin sonunda çarpıcı ve hiç beklemediğim bir sonla biten muhteşem bir kitap. Kesinlikle okunmalı,okutturulmalı.
