Gün biter
Ve aylardan yine Mayıs
Yel eserken dalgaların munzur inleyişi
Bir feryat gibi haykırırken güneş denize
İnlemeli arş-ı ala
Bu kadar güzel kokmamalı bu mevsim
Bu feryat bu inleyişe inat parlamamalı bu deniz
Bu bir bitiş bir son ve bir yıkım gibi uğrarken
Bir gülüşe armağan etmemeli
DÜZENLİ DÜNYA
Bayılırım şu düzenli dünyaya
Kışı yazı Baharı güzü
Gecesi gündüzü sırayla.
Ağaçların kökü içerde
Bütün ağaçların kökü içerde
Dalların başı yukarda
İnsanların aklı başında
Bütün insanların aklı başında
Beş parmak yerli yerinde
Baş işaret orta yüzük serçe.
Diyelim kalksa da serçe
Orta parmağa doğru yürüse
Ne haddine!
Yahut akasyanın biri
Başını toprağa daldırdığı gibi
Bir gezintiye çıksa
Merhaba kestane, merhaba çam
Selâmün aleyküm, aleyküm selâm
Kimsin nesin nerelisin derken
Laf açılır mı bizim akasyanın kökünden
Bir uğultudur başlar rüzgârda
Kökü dışarda, kökü dışarda...
Yahut ne olur koca bir dağ
Baş aşağı gelsin...
Aman Allah göstermesin.
Bayılırım şu düzenli dünyaya
Altta ölüler Üstte diriler
Gel keyfim gel!
Melih Cevdet ANDAY