Emine Turgut
@Amine_Trgt
“Leyse lenâ marfe‘un illallah”
Sindirerek okuduğum, okurken de dünyadan çoğunlukla koptuğum kitap. Roman mı otobiyografi mi tartışmalarını bir kenara bırakıyorum.Yazarın hayatından esinlendiği söyleniyor. Bir sınıflandırmaya çalışmadım. Sadece uzun saatler okuyunca kendimi fazla kaptırdığım için biraz içsel sıkıntı yaptı. Bazen deborah'ın iç sıkıntısını duydum. Yorulup biraz dinlendiğim de oldu. Kendimi fazla kaptırıyorum bu tarz romanlara. Ben de kendimden çok şey buldum. Deli olsam ne yapardıma baktım. Delilik ve velilik çizgisi aklıma geldi.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Geçmişinin acısını hem kendinden hem’de sevdiklerinden çıkaran kişilere dokunan bir kitap. Her karakter içimizden biri.Ve şunu anlamak lazım ki bazı insanlar geçmişinin kötüsü olmuş.Söylenmeyip susulan gerçekler her bir bireyi mutsuzluğa sürüklemiş. Acı gerçekler gün yüzüne çıkınca,herkes olması gereken kişi oluvermiş.Şunu anladık kitabın sonunda yalanla kimse huzur bulmuyor…
Özellikle çocuk yetiştiren ebeveynlerin ve ergenliğe adım atmış olanların okuması gereken bir kitap. Toplumumuzun unutmuş olduğu ahlaki değerleri özetlemiş.Medeniyet güzel şey doğrudur ama geçmişimizi, gelenek ve göreneklerimizi ötelemedende medeni olabilmeyi özetlemiş türde bir kitap olmuş
Kısa zaman da bitirmemek için zorla bıraktığım, okumaya kıyamadığım bir kitap. Konusu, olay örgüsü, dili muhteşem. İskender Pala yine şaşırtmıyor. Ayrıca her bölüm başı yazdığı mini hikayeler, kitabın sonunda verdiği mesaj çok anlamlı.
Tek başına hayat mücadelesi veren çocukların gelecekte başarılı olmalarının sırrı sanırım buna mecbur kaldıklarından olsa gerek!Kıyamadığımızı sanarken aslında en büyük kötülüğü yapmış bulunuyoruz.En büyük iyilik onlara kendileri olabilme hakkını vermektir..
Aile fertlerinin biz evladımızın kötü olmasını istemeyiz diyerek çocuklarını baskı altında büyütmeleri aslında kendileri de farkında olmadan çocuklarının sorumluluklarını kendileri üstlenmeleri, çocukların gelecekteki kendi olmalarının, kendini yaşamlarını engellemeleri yanlış bir yetiştirme şekli olduğunu açıklamış.
