Eğer insanlar arkadaşlık arıyorlarsa, bunun nedeni içe doğan bir toplumsallık erdemi değil, başkalarından bekledikleri yararlar ya da başkalarına karşı duydukları korkulardır. "Eğer doğası gereği bir insan diğerini insan olarak sevseydi, neden her insanın her insanı eşit olarak sevmediğinin ya da neden, toplumunun ona şeref veya kazanç verdiği kişilere dadandığının bir açıklaması olmazdı." "İnsanlar zevk ve eğlence için toplandıklarında, herkes kendisini en çok güldüren şeyler ile eğlenir ve başka birisinin kusurları ve zayıflıkları ile karşılaştırılınca kendisinin daha geçerli olduğunu düşünür." "Bu nedenle tüm toplum ya kazanç ya da şeref icin vardır: hemcinslerimize olan sevgimizden değil, kendimize olan sevgimizden vardır." Ve bu paragrani şu sözlerle tamamlar: "Bu yüzden en iyi ve en kalıcı toplumların insanların karşılıklı iyi dilekleri ile değil, karşılıklı korkularıyla oluştuğu sonucuna varmalıyız."