Zaten çok popüler bir kitap, metroda-otobüste, üniversitede insanların elinde gördüğüm olmuştu o yüzden hep merakımı çekmişti ama okumayı baya ertelemiştim arkadaşımın vesilesi ile okuma fırsatı buldum iyiki de bulmuşum.
Tüm serinin kapak tasarımı için yayın ekibini ayrıca tebrik ederim hem marjinal biraz farklı, hemde kitapçıda direk göze çarpıp ilgi çekiyor.
John Verdon polisiye, suç, gizem konularını çok iyi işleyip edebiyatla, betimlemelerle çok güzel harmanlamış. Okurken kendinizi karakterlerin yerlerine koyup olayın içindeymişsiniz gibi hissettiriyor insana. Katili çok güzel saklamış John Verdon, ortaya çıkana kadar acaba kim diyerek tüm karakterleri kuşku içinde tek tek sorgulamanızı gerektiriyor neredeyse.
Bu kitabı inceleyip bir kişiden bahsetmezsem ayıp etmiş olurdum; Madeleine. Ana karakter kadar romanda çok fazla ismi geçmesede şahsımca adından çokça söz edilmesi gereken bir karakter. Sanırım benimde hayatımda yapmayı çok sevdiğim davranışlarla çok ilgimi ve merakımı çekti. Olaylara bakış açısı, sakin ve durağan hali ve olayları hep dışarıdan izleyip en doğru sonuçlara varması falan hoş şeylerdi.
Tabiki ünlü dedektifimiz Dave Gurney... Aslında kitaptan bir alıntı onu çok güzel özetler ‘aklı, hiç çıkışı ve bitişi olmayan bir yarış pisti gibiydi’ zekası, popüleritesi, farklı düşünce tarzı ve cesaretiyle romanı ve her ne kadar okumasamda tüm seriyi sırtlayıp çok güzel taşımışa benziyor çokta yakışmış.
Polisiye, gerilim, macera ve bilmece çözmeyi severler için çok güzel bir kitap tavsiye ederim. Sayfa sayısı çokmuş gibi gelsede olayların birbirini takibi sizi hep merakta bırakıyor bu sebeple de kısa sürede bitirmenizi sağlayıp serinin diğer kitaplarınıda edinme isteği oluşturuyor bende tüm seriyi kitaplığıma ekleyip okumayı istiyorum umarım en kısa zamanda
Reklam
öğrenilmiş çaresizlik
“Birden aklına çocukken sirke gidip filleri ilk gördüğü gün geldi. Üç tane fil vardı ve bu altı tonluk canlıların kaçmaması için ayaklarına ince birer halat bağlamışlardı sadece. Nava’nın aklı karışmıştı. Babasına neden hayvanların ipleri koparmadıklarını sorduğunu hatırlıyordu.
“Bu koşullanmaları ile ilgili bir şey,” diye açıkladı babası. “Filler daha bebekken kalın demir zincirlerle bağlanırlar. O ilk aylar boyunca da ne kadar çabalarlarsa çabalasınlar, bu zincirleri kıramadıklarını görürler.”
“Ama ipler zincirlerden daha ince,” dedi Nava. “Filler ipleri koparabilir.”
“Evet. Ama eğiticiler filler zincirleri kıramayacaklarını öğrenene kadar ip kullanmazlar. Bak Nava, aslında o filleri orada tutan ipler değil, akıllarındaki koşullanma. İşte bu yüzden bilgi önemlidir. Eğer bir şey yapabileceğini düşünürsen, aslında bu mümkün olmasa bile yapabildiğini görürsün. Eğer yapamayacağını düşünürsen, o zaman da çoğunlukla yapamazsın, çünkü yapmayı denemezsin bile.”
“Aynen hayatta olduğu gibi, satrançta da skor tutulmaz. On parçanı kaybedip, yine de kazanabilirsin oyunu.”
“İşte hayatın en güzel tarafı da buydu; her şey olabilirdi, her ne kadar olasılıksız olursa olsun olabilirdi, olasılık dışı olan bir olay mutlaka olurdu.”
Reklam