Sen bunu hep yapıyorsun!
Gecenin sessizliğinde ,
Zihninin derinlerinde ,
Yüreğinin seni götürmek istediği yere,
Gitmek için kahvenden bir yudum alıyorsun
Kayboluyorsun yaramaz çocuklar gibi...
Kıskanıyorum pencereyi,
Yağmuru ve kahveyi...
Alıp götürüyorlar seni her gece,
Yokluğun dilimde pelesenk olmuş bir hece...
Sen kimbilir şimdi nerelerdesin,
Ben yokluğunda eski bir gaz lambası misali pejmurde...
Aşk olsun seni bulabilene...
Bülent Senyücel