Bülent SENYÜCEL

Bülent SENYÜCEL
@AngelOak
( Sapiosexual )Okumak ve yazmak arasında mekik dokuyorum. Bir yanım okumaya, diğer yanım yazmaya çekiyor. Yazmanın; okumanın en güçlü yansıması olduğunu düşünüyorum. Haydi gelin! Birlikte hayal zengini dünyalar; inşa edelim mi?
Psikolojik Danışman
Ankara Üniversitesi Lisans
Mersin
Mersin, 4 Nisan
50 okur puanı
Mart 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Sabitlenmiş gönderi
ZAMAN HER ŞEYE YETER Kİ KENDİNİ TANI !
Hani arada bir deriz ya: "İki saat bana iki gün gibi geldi. Bitmek bilmedi bir türlü! " Arada bir de: "İki saat ne de çabuk bitti, hiç anlamadım! " Diye söyleriz. Sanki zaman duruma göre uzun veya kısaymış gibidir dilimizde... Oysa ki zaman aynı zamandır. Zamanı dilimize dolayıp; "Kısa ama harikaydı! " "Bitse de kurtulsam! " "Zaman şu an dursa da hep böyle kalsam!" Dediğimiz her cümle kimi zaman mutsuz, kimi zaman belirsiz ve kimi zaman da mutlu bir öykünün özet cümlesidir. Yaşadığımız pek çok öykünün kahramanı bizleriz. Daha da açıkçası öykülerimiz bizlerin hayatla kurduğumuz " Etkileşim Tercihleri" ile yazılırlar. Zaman da çoğunlukla bu öykülerin sabit değişkenidir sadece. Ve biz zamana kimi zaman yanılgılarımızı, kimi zaman da  başarı ve mutluluklarımızı ifade etmek için söylemlerimizde yer veririz. En az dile getirdiğimiz şeyse sayısı az da olsa pişmanlıklarımızdır. Ama hayatı özümsemiş olgun insanlar tebessümle şunu benzer şeyler söylerler: "Acısıyla tatlısıyla, yanlışıyla doğrusuyla dolu dolu bir hayat yaşadım. Mutluyum çünkü hayat bana kendimi olduğum gibi kabul etmeyi öğretti. Bu sayede hüzünlü günlerimden hep güçlenerek çıktım dahası mutlu olma fırsatlarını fark edebilme yetisi kazandım!’’ Kendinizi keşfedin, tanıyın ve kendinizi olduğunuz gibi kabul edin. O zaman gelişebilir ve kendiniz için en doğru tercihleri de yapabildiğinizi deneyimleyebilirsiniz.
Ah İnsanlar
İnsan dediğin nedir ki zaten ! Yarım kova kan, bir torba kemik... Oben GÜNEY
Hayat ve İnsan
Özlemek Ucuz Bir Lütuf Değil
Sahte vedalarla hayat dairemden çıkanları asla özlemeyeceğim. Sahte vedalarının benimle son konuşmaları olduğunu bir daha bana ulaşamayınca anlayacaklar. Hayatımda korkaklara yer yok. Eksik olsunlar. Gölge etmesinler hayallerimin üstünde. Çünkü hak etmiyorlar özlenmeyi. Bilmiyorlar ki özlenmek ucuz bir lütuf değil. Hak eden özlenir. Hak etmeyeni anılarımdan bile silerim....
"Şu anda bir yetişkin olsan da benim gözümde hep o küçük çocuk olarak kalacaksın. Annenin seni doğurduğu günü daha dün gibi hatırlıyorum. Tombul yanaklarınla üçlünün en irisiydin ve her zaman kıskandığım siyah saçlara sahiptin. Ciğerlerin kesinlikle çok güçlüydü ve seni annene verene kadar ağlamayı kesmedin. Sanki onun kollarındayken dünyadaki her şey yerli yerinde ve olması gerektiği gibiydi senin için."
Sayfa 13·Kitabı okuyor