Çocukların yetişkinler tarafından en çok zarara uğratıldığı durum yavaşlığın bozulmasıdır...
Halbuki yavaşlığın korunması ebeveynin çocuğa en önemli mirasıdır...
Zira gelişimin en önemli kısmı yavaşlığın korunmasıyla olur; algılamak ve algınan şeyin ruhla bütünleşmesi yavaşlama ile gerçekleşir...
Modern hayat aceleciliği beraberinde getirdiğinden, ebeveynler çocuklarının kendilerine uydurmaya çalışırlar. Bu çocuğa haksızlıktır ve çocuğun doğal gelişimine engel olmaktır...
Ebeveynler çocuklarını hızlandırmak yerine kendilerini yavaşlatmalılar...
Çocuk anne babasıyla keyifli bir gün geçirmişse ve doyumsayabilmişse rahatça uykuya geçebilir...
Ebeveyne doymamış çocuk sürekli bir mızırdanma halindedir...
Su ister, süt ister... Tuvalete gideceğim der sürekli bağ kurma çabası içindedir...
Televizyon her ne kadar cıvıl cıvıl, renkli dünyalar barındırıyor olsa da canlı değildir...
Canlı olmayan bir varlıkla saatlerce meşgul olmak çocuğun ruhsal gelişimini engeller...