Öğrenmek ise zihinsel bir faaliyettir...
Bir davranışın içtenleşmesi için, o davranışın ruhen benimsemesi gerekir... Ruhen benimsenmemiş davranışlar kalıcı değildir...
Kişilik ve karakter ;öğrenilmiş bir davranış değil, edinilmiş kazanımdır...
Erdemli davranışlar kişiliğin bir parçasıdır...
Kişiliğin parçası olan davranışlar akılda değil, ruhta barınır...
Okul öncesi dönem, çocuğun erdemli davranışları zorlanmadan içtenleştirebileceği bir dönemdir...
Çocuk ancak erdemli davranışlara sahip yetişkinin yanında erdemli bir kişilik elde eder...
Çocuğu mutsuz etmek, onun gelişim enerjisini yok etmektir...
Bundandır, ki 12 yaş öncesinde çocuklara azaptan, gazaptan, cehennemden veya yaşamın olumsuz yanlarından bahsetmemek gerekir...
Dine yakınlaşmaya değil, dinden çekinmeye neden olur...
Zihin yaşadığı her olayı sanki kötü bir hatıra bırakacakmış gibi, otomatik olarak bilinçaltına atmaya girişirse unutkanlık başlar...
Okul öncesi dönem, çocuğun en korunaksız yılları olduğu için bu dönemde çocuğa olumsuz duygular yaşatmamak gerekir... Ki sürekli bir unutkanlık halinin başlangıcı yaşanmasın...