Japonyanın eski ,sıcak, samimi günlerinin kapitalizme teslim oluşunu naif bi dille anlatan bir eser diye özetleyebiliriz romanı.
Neden bu kadar düşük puan almış ki diye düşünmüştüm okumaya başlamadan önce, anladım ki bu biraz da ne beklediğimizle alakalıymış, şöyle ki kitap çok birşey anlatmıyor evet, size tatlı bir atmosfer sunuyor ve gündelik olaylarla içinizi ısıtıyor. Benim tam da böyle bir huzur ortamına ihtiyaç duyduğum gergin bir dönemime denk geldiği için bana ilaç gibi geldi. “Demem o ki” bu kitap dışarıda yağmur yağarken cam kenarında kahvenizi yudumlamak gibi. Çok bir edebi beklentiye girmeden güzel zaman geçirmek isteyenlere tavsiyemdir.