Ahmet Sedat Oktay
@Ankaso
Burdur Barosu’nda Serbest Avukatım.
Bucak Cumhuriyet Halk Partisi İlçe Başkanıyım.
Türk’üm, Türkçüyüm, Atatürkçüyüm.
Avukat
Üniversite
Burdur
Antalya
202 okur puanı
Nisan 2020 tarihinde katıldı
Kemal Tahir ve Tarihsel- Toplumsal Gerçekçilik
100 Temel Eser arasında bitirdiğim 72. kitap Esir Şehrin İnsanları oldu.
Kemal Tahir’in tarihsel-toplumsal gerçekçi çizgisinin en güçlü örneklerinden biri olmasıyla bu eserin 100 Temel Eser içinde yer aldığını söyleyebilirim.
Yorgun Savaşçı, Kurt Kanunu ve Devlet Ana’da tarihsel-toplumsal gerçekçilik boyutunu en derinlere kadar götüren bir eser sahibi varken burda biraz daha yalın bir ilerleyiş vardı.
Milli Mücadele’yi İstanbul’un işgali gölgesinde insanlarıyla anlatması cezbediciydi.
Sosyal sınıflara göre dil kullanımı ve bunu okura kabullendirmesi güzeldi.
Tarihi çıkarım olarak Ulu Önder’in başarısına karşı bugün öfke duyanların motivasyonunu ne tür iftiralardan sağladığını çok iyi anlatan metaforlar vardı.
İstanbul’da milli mücadele karşıtlarınca
“Ankara’da her evin kapısı açıkmış, kim önce kapıdan girerse evdeki kadına kocan bugün benim” şeklinde uydurukların dillendirilmesi güzel bir örnek.
O bakımdan Bu eser Milli Mücadele’yi/Kurtuluş Savaşını bu kirli dile ve iftiralara rağmen kazandığımızı çok güzel anlatıyor.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
İlyada, Homeros ve Azra Erhat
Arkeoloji bölümü öğrencisi olarak temel derslerimden biri Mitoloji olduğu için bu esere ilişkin analiz motivasyonum daha iyi anlaşılır diye düşünüyorum.
Mitoloji Dersi sayesinde Tanrıların Doğuşu eserini okuduktan sonra Homeros’un İlyada’sını okudum
Popüler Kültür nedeniyle Homeros’un İlyada’sına aslında yabancı değildim.
Brad Pitt’in başrolünü üstlendiği Hollywood yapımı “Troya” filmi Homeros’un İlyada’sı esas alınarak beyazperdeye aktarılmıştı.
Tabi İlyada, Troya Savaşı’nın tamamını değil, on yıl süren savaşın son yılında geçen yaklaşık 50 günlük bir kesiti anlatır.
Zihnimizde oluşan Film ve senaryodan sıyrılarak bu eseri ele almak bu sebepten önemli.
Eserin Merkezindeki çatışma, bir şehir kuşatmasından çok insanın iç dünyasındaki fırtınadır:
Homeros’un dünyasında kahraman Kusursuz değildir, Gururludur, Hata yapar, Acı çeker.
İlyada’da Aşil(Akhilleus) , yarı tanrı olmasına rağmen en insani zaaflara sahip figür olarak görülür.
Hektor ise düşman safta bir ölümlü olmasına rağmen en ahlaki ve aile merkezli karakterdir. Bu karşıtlık destana etik derinlik kazandırır.
Bu arada Olympos Tanrılarının da insani zaaflardan farksız duygularla bu çatışmalarda kendine yer açtığını görürüz.
Tanrılar sürekli müdahale eder; ancak kaderi değiştiremezler.
Bu coşkunlukta dizeler yüzlerce sayfa boyunca akar gider.
Bu eserin orijinal dilinde akışkanlığını tahmin etmek teması itibariyle güç değil.
Ancak Türkçe çevirisinin de büyük bir yetenek, emek ve eseri baştan yaratma çabası olduğunu bilmek lazım.
Bu çevirinin sahibi bir Arkeolog adayının hemen her yerde adını gördüğü birisi: Azra Erhat.
Erhat’ın çevirisinden Antik şiirin epik ritmini koruması, Türkçeyi doğal ve akıcı kullanması, Ağırlaştırmadan şiirselliği yaşatması yönüyle her okuyucu gibi ben de etkilendim.
Azra Erhat aynı
Türklerin Kanından Yugoslav Ütopyasının Çöküşü
100 Temel Eser’de tamamladığım 71. eser Drina’da Son Gün oldu.
Drina’da Son Gün, İkinci Dünya Savaşı’nın Balkanlar’daki yıkıcı etkisini yalnızca askerî ve siyasî bir cephe olarak değil; kimlik, aidiyet ve hafıza ekseninde ele alan çok katmanlı bir romandır. Eser, Drina Nehri’ni hem coğrafi bir sınır hem de tarihsel bir kırılma hattı olarak merkeze alarak, Yugoslavya coğrafyasında sıkışıp kalan Balkan Türklerinin ve Müslüman toplulukların kaderini geniş bir panoramayla resmeder.
Romanda Drina, sadece akan bir nehir değildir; Osmanlı mirasıyla parçalanan Yugoslav ulus-devlet tahayyülü arasında kalanların sessiz tanığıdır. Nehrin iki yakası, savaşın ideolojileriyle ayrılırken, insanlar da “hangi taraftasın?” sorusuna zorlanır. Bu soru, romanda çoğu zaman cevapsızdır; çünkü Balkan Türkleri için taraf, çoğu kez hayatta kalmak anlamına gelir.
Yugoslavya’da Savaş: Çok Cepheli Bir Kaos
Eser, Yugoslavya’nın savaş yıllarındaki karmaşasını tek bir anlatıya indirgemez. Aksine, şu güçlerin yarattığı çok katmanlı şiddet ortamını birlikte düşünmeye zorlar:
• Nazi Almanyası ve işgal rejimi
• Çetnikler (Sırp milliyetçi milisler)
• Partizanlar (Tito önderliğinde komünist direniş)
Bu karmaşada Balkan Türkleri ve Müslümanlar, çoğu zaman korunmasız bir ara kimlik olarak konumlanır. Ne tam anlamıyla “bizden”, ne de “öteki” sayılırlar; bu da onları sürekli hedef hâline getirir.
Türklerin silahlı direnişe mecbur kaldığını simgeleyen TürkDivisia’sı da bu eserin içinde bunca mezalimden sonra sessizce kendine yer bulur.
Romanın en çarpıcı yönlerinden biri, Balkan Türklerinin savaş tarihindeki görünmezliğini edebiyat yoluyla görünür kılmasıdır. Sürgünler, köy boşaltmaları ve toplu infazlar; istatistik değil, insan hikâyesi olarak anlatılır.
Burada yazarın tavrı nettir:
Şiddet, etnik
Eğil Dağlar Eğil
Eğil Dağlar; Yahya Kemal’in Kurtuluş Savaşı’nı günü gününe, sıcağı sıcağına tahlil eden köşe yazılarının bir araya geldiği özgün bir 100 Temel Eser örneği
Cephede verilen mücadelenin yanında, Matbuatta verilen bir mücadelenin de olduğunu bu köşe yazılarından görme şansımız oluyor.
Yahya Kemal’in tarih şuurunu, Milli Mücadele için zor zamanda iz bırakan direncini, Ulu Önderimiz Gazi Mustafa Kemal’in henüz İstiklal Savaşı devam ederken Anadolu insanı gözündeki azametini çok güzel gösteren bir eser. İyi okumalar diliyorum 
Yahya Kemal Beyatlı 
Eğil Dağlar
Yahya Kemal Beyatlı Eğil DağlarBir Arayış Öyküsü :Kayıp Aranıyor
100 Temel Eser içinde yer alan bu eseri beğendim.
Öykü, kaybolmuş bir kadının gazeteye verilen ilanı etrafında şekilleniyor. Ancak metnin ilerleyişinde okur olarak şu duygu bize geçiyor.
“Asıl kayıp olan kişi, ilanı verilen kadın değil; onu arayan, onu düşünen, onun yokluğuyla konuşan anlatıcıdır.” 
Sait Faik Abasıyanık 
Kayıp Aranıyor
Bu nedenle öykü, bir “bulma” hikâyesi değil; kayıp duygusunun kendisiyle yüzleşme anlatısıdır.
Sait Faik Abasıyanık Kayıp Aranıyor
Bu nedenle öykü, bir “bulma” hikâyesi değil; kayıp duygusunun kendisiyle yüzleşme anlatısıdır.