Rüya
@Antigone2
Şu anda okuduğu kitap
Tamamen ölmek, en derinlerde ölü hissetmekten daha iyi olmalı.
Reklam
Vurucu
Volkanların çelişkisi hem yıkımın hem de yaşamın sembolü olmalarıydı. Yavaşlayarak soğuyan, katilaşan lavlar zamanla toprağa -verimli, bereketli bir toprağa- dönüşüyordu.
Nora o an bir kara delik olmadığına karar verdi. Aslında volkandı. Volkanlar gibi o da kendinden kaçamazdı. Olduğu yerde kalıp çorak toprakları zenginleştirmek zorundaydı.
İçinde bir orman büyütebilirdi.
Bir hayatı deneyimlemeye devam etmek için o hayattan her yönüyle hoşlanmak gerekmiyordu. Hoşlanacağınız bir hayatın mutlaka olduğu fikrinden vazgeçmemek yeterliydi. Aynı şekilde bir hayattan hoşlanmanız o hayatta kalmanızı da gerektirmiyordu. Ancak daha iyisini hayal edemediğiniz bir hayatta sonsuza kadar kalabilirdiniz. Ama buna rağmen denediği her hayat hayal gücünü biraz daha genişlettiği için deneyimlenen hayatların sayısı arttıkça daha iyisini hayal edebilmenin kolaylaşması da tam bir çelişkiydi.
Bazen bi anda uyanırız...
"Dan ne zamandır böyle konuşur olmuştu? Yoksa başından beri böyle mi konuşuyordu?"
Bence bu insanların bir kısmındaki düşünce hatası kendilerini değersiz görmekten daha çok, diğer insanları daha değerli görmekti.
Reklam