Zeynep
@Antigoneo
10 okur puanı
Ekim 2017 tarihinde katıldı
Reklam
Çok önemli bir nokta olan bireysel zihniyetler bilgisi konusunda, ortaçağ da dahil olmak üzere eski dönem tarihçileri silahsızdır çünkü ellerinde “ne özel mektuplar ne de itiraflar “ mevcuttur ve o dönemlerden elimize en iyi ihtimalle “belli bir üslup kalıbına göre yazılmış kötü biyografiler kalmıştır. Bunun sonucunda, “tarihimizin önemli bir bölümü, zorunlu olarak bireysiz bir dünyanın biraz kansız kalmış görünümüne bürünmektedir.”
İşte yine ağaçlar, sertliklerini biliyorum, işte su , duyuyorum. Otların ve yıldızların bu kokuları, gece, yüreğin rahata erdiği kimi akşamlar; erkinliğini ve güçlerini duyduğum bu dünyayı nasıl yadsıyabilirim? Gene de bu yeryüzünün tüm bilimi beni bu dünyanın benim olduğuna inandırabilecek hiç bir şey vermeyecek. Onu bana betimliyorsunuz, bana onu sınıflandırmasını öğretiyorsunuz. Yasalarını sayıyorsunuz; ben de bilme susuzluğu içinde bunların doğru olduklarını kabul ediyorum. Mekanizmasını tanımlıyorsunuz, umudum büyüyor. Sonunda bu sihirli ve karmakarışık evrenin atoma, atomun da elektrona indirgendiğini öğretiyorsunuz bana. Tüm bunlar çok güzel, gerisini de anlatmanızı bekliyorum. Ama siz bana elektronların bir çekirdek çevresinde toplandıkları görünmez bir gezegenler takımından söz ediyorsunuz. Bu dünyayı bana bir imgeyle açıklıyorsunuz. O zaman dönüp dolaşıp şiire geldiğinizi anlıyorum; hiç bir zaman bilemeyeceğim. Buna kızmaya zamanım mı var? Şimdiden kuram değiştirdiniz. Böylece bana her şeyi öğretmesi gereken bu bilim varsayımda sona eriyor, bu açıklık eğretilemeye gömülüyor, bu kararsızlık sanat yapıtında eriyip gidiyor. Bunca çabaya ne gerek vardı?
Sayfa 37
