Erdal Özdemir

İnsan niçin yaşadığını bilmezse, günü gününe yaşamakla kalıyor. Günün geçmesini, gecenin gelmesini beklemekten başka bir zevki kalmıyor. Bugün nasıl yaşadım, soruna cevap vermeden uykuya dalıyor, ertesi gün, gene aynı hayat.
Etimoloji Defteri
Mücellit Nedir ?
John Donne
İnsan ada değil ki Yetsin kendi başına Bir çakıl yerkürede Okyanusta bir damla Bir kum tanesi kopsa kıyısından Küçülür Avrupa Bir burun eksilmiş gibi anakaradan Kendi toprağını yitirmiş gibi ya da bir dost yurtluğunu Bir kişi bile ölse eksilirim ben Tüm insanlığın parçasıyım dedim ya Sorma her seferinde Çanlar kimin için çalıyor diye..
Şiir
Gel aşk gecesi, bize özlediğimiz, beklediğimiz unutuşu ver; bizi sevincinle sar; bu yalanlar dünyasından, ayrılıktan kurtar! Bak son ışık söndü! Dünyadan kurtularak acının sonsuzluğu üzerine gerilen o tanrısal alacakaranlıkta düşünce ve çekingenlik yiter, yalanlar biter; gözlerim sevinç içinde kapanır ve oluşun mucizesi başlar. İşte bu andan sonra dünya benim!
Ey, sonsuzlukta birleşmenin sevinci! Yanılma üzüntüsünden kurtulmanın, zamanın ve uzamın zincirlerinden kopmanın, seninle ve benim tanrısal sevincimiz! Günün aldatıcı işleri onları ayırabilir; ama büyülü içkinin sözleri açılalı beri yalanı bağışlamasını öğrenen yürekleri hiçbir şey aldatamaz artık. Ölüm gecesini aşkla geçirenlere, bu tatlı gizi çözenlere gün ışığı yalnızca özlem duyurur; sonsuz, gerçek, tanrısal geceye kavuşma özlemi..
Kendimi bıraksam, inanın bana öğleye kadar yatabilirim. Erken kalkmam düpedüz sahteciliktir..