Dördüncü Manzume - Araf Önü - İkinci Grup : İhmalciler
"... Duygularımızdan birine bir zevk veya acı arz oldu mu, ruhumuz bütün varlığı ile o duygularımızda toplanır ve adeta öteki duygularımızı artık hatırlamaz olur. Bu ise, bizde birden fazla ruh vardır diyenlerin böyle düşünmekle hata ettiklerini gösterir. İnsan, ruhu kuvvetle kendine bağlayan bir şey duydu veya gördü mü, vakit geçer de farkında bile olmaz, çünkü dinleyen hassa başka, ruhu kendine bağlayan hassa yine başkadır. Ruh sanki kementlenmiş gibidir, öteki ise tamamen serbesttir."