Yusuf
@ArasBul
Şu anda okuduğu kitap
Puan vermedi·424 syf.·
9 günde okudu
·2021 8. kitabı
Reklam
Gerçekten aşk söz konusu olduğunda, ikisi de çocuktular ve aşklarını anlatmakta bir çift çocuk kadar toy ve olgunlaşmamıştılar; ve bu Ruth'un üniversite öğrenimi ile tıka basa olmasına ve Martin'in kafasının bilimsel felsefe ve yaşamın katı gerçekleriyle dolu olmasına karşın böyleydi.
Bir aşığın düş gücüyle Ruth'u kutsallaştırmıştı, onu kendisiyle maddesel bir yakınlık kuramayacağı kadar çok kutsallaştırmış, ruhsallaştırmıştı. Onun kendi aşkı idi ki Ruth'u kendisinden itiyor, onu kendisi için olanaksız gösteriyordu. Aşkın kendisi, aşkın istediği tek şeyi ona yadsıyordu.
Aynı anda sözlerin acıklı yetersizliğini fark etti. Tanrım. O anda gördüklerini ona gösterebilecek biçimde sözcükler kurabilseydi. Ve çağrılmadan gelip kafasının aynasında bir anda parlayan o düşleri betimleme isteğinin bir özlem sızısı gibi içinde kımıldadığını duydu. Ah, işte buydu istediği. Gizin ucunu yakalamıştı. Büyük ozanların ve usta yazarların yaptığı şey tam bu idi. Onların dev oluşunun nedeni buydu. Onlar düşüncelerini, duyduklarını gördüklerini nasıl anlatacaklarını biliyorlardı. Güneşte uyuyan köpekler sık sık sızlanıp havlarlar ama gördükleri ve onları havlatıp sızlandıran şeylerin ne olduklarını söylemezler. Çok zaman bunun ne olduğunu merak ederdi ve şimdi kendisi tam güneşte uyuyan köpek gibiydi. Soylu ve güzel düşler görüyor ama Ruth'a yalnızca sızlanıp havlayabiliyordu.