Hayattan bezginliğimin enerjisi ve şiddeti allak bullak olmama izin vermiyor. Bu kadar cansız bir acıda bu ne güçtür böyle! Son saatimi seçemememi işte bu paradoksa borçluyum.
Sevda kuşun kanadında,
Ürkütürsen tutamazsın.
Ökse ile sapanla
Vurursun da saramazsın.
Hayat sırrının suyunu,
Çeşmelerden bulamazsın.
Ansızın bir deli çaydan
İçersin de kanamazsın…