Ardaaa
@ArdaUmutt
12 okur puanı
Kasım 2023 tarihinde katıldı
Bu kitap olduğu halinden ziyade okuduğum zaman dilimi benim için önemli ve benim için iz bırakan bir kitap oldu.
Çok uzun zamandır yaptığım seçenekleri değerlendirdiğim ve başka seçenekleri seçseydim acaba hayatım nasıl olurdu veya nasıl olacak diye kendini yiyip bitirdiğim bu zamanlarda bu kitabı okumak bana kendime yeni bir bakış açısı getirdi. Yaşadığım bu kaygıyı tek yaşayan kişi olmamanın verdiği rahatlık ile kitap bitince boşluğa düştüm. Hayatımızda yaptığımız en küçük seçeneklerin bile hayatımızın geri kalanının nasıl etkilediği ve bu şekilde kaderimizin kendimiz belirlediğimiz paralel evrenler Dünyasındaki ben umarım yaptığı seçeneklerden hoşnut duymuştur veya pişman olduğu seçeneği değiştirme konusunda yeteri kadar cesareti vardır. Uykularımı kaçıran bu kaygılar bir yana, belki de büyümenin verdiği bir düşüncedir bu diyerek kendimi rahatlatmaya çalışıyor ve kitabın da dediği gibi boş yere başka hayatlarıma odaklanmaktan ziyade bu hayatıma odaklanmaya çalışıyorum. İllaki ilerde başka hayatlar seçseydim daha özgür olur muydum diye diye uykusuz olacağım geceler olacak fakat özgürlük mutluluk mudur? Mutluluk benim bu hayattaki amacım mıdır bilmiyorum. Tek bildiğim şey başka hayatlarda da bu hayatımda da eğer yeteri kadar çalışırsam ve kararlı olursam başarılı olabileceğim ve önemlisi şuanda yaşıyor oluşum; yaşamayı ciddiye alacağım.
Fakat yine de paralel evrenlerdeki benle konuşmayı çok isterdim
Gece Yarısı Kütüphanesi
Gece Yarısı Kütüphanesi
"'Benim burada ne işim var?' diye düşündünüz mü hiç? Bir labirentin içindeymişsiniz ve kaybolduğunuzdan eminmişsiniz de, her bir dönemeci kendiniz yarattığınız için bu tamamıyla sizin
Bu kitapta uzun süre takılı kalacağım gibi duruyor. Kitabı bitireli bir hafta oldu fakat tekrardan gözden geçirdim. İnsanın nasıl kendi kendine tamamen olmasa bile iyileştirebileceğin mümkün olabileceğini göstermiş. "İçimizdeki çocuk" ile etkileşime geçerek nasıl kendimizi temelden iyileştirmeye çalışacağımızı gösteriyor, gerekirse -kendi ebeveynimiz kendimiz olsak bile- ki bu çok önemli. Kimse bizim kendi düşüncelerimiz kadar kendimizi üzemez, fakat kimse bizim kendi düşüncelerimiz kadar bize iyi gelemez.
Ayrı olarak şu son bi kaç ayda yaşadığım endişelerim ile başladığım kitapta bu endişelerimin hatta diğer ilişkili duygularımın temelinde "bozuk adalet duygusu" olması benim düşüncelerime tamamen başka açıdan bakmamı sağladı. Gerçekten kendi içimde kendimi ve başkalarını muhakeme ederken, nasıl bi adalet sistemi ile kendi mahkememi sürdürüyordum?
