Sana olan bağımlılığımı, zifiri karanlıkta geçen geceden sonra yorgunluğumu, içimden gelmiyor dediğinde zihnimde kopan fırtınaları, sahilde yaptığım kumdan kaleleri her seferinde dağıtıp giderken hissettiklerimi anlayamadığın gibi sorgulayamazsın da.
Nasılda duruyor O an Dünya. Olabildiğine sessiz, olabildiğince kimsesiz kalıyor dünya. Hissedilen tek bir şey var O an. İliklerine kadar hissedip doyamadığın…