Terbiye Kurulu “sıçmak“ kelimesini sevmiyor olabilir, siz de çok sevmiyor olabilirsiniz ama bazen ona mecbur kalırız. Hiçbir çocuk koşarak annesinin yanına gidip küçük kız kardeşinin az önce küvete “dışkıladığını” söylemez. Sanırım “tuvalete çıktı“ ya da “kakasını yaptı“ diyebiliriz ama korkarım sıçtı en iyi seçenek. 
Betimleme yazarın hayal gücünde başlar ama okurunkinde bitmelidir. Söz konusu bunu başarmaksa yazarlar yönetmenlerden çok daha şanslı, zira yönetmenler çok fazla şey göstermeye mahkum edilmişlerdir… On durumun dokuzunda, canavarın sırtındaki fermuarı bile gösteriyorlar.
Zayıf betimleme okurun sersemlemiş ve miyopmuş gibi hissetmesine neden olur. Fazla betimleme onu detay ve görsellere boğar. Asıl meziyet, güzel bir orta yol bulmak. Ana işinize, yani hikaye anlatmaya devam ederken neyi betimleyeceğiniz ve neye dokunmasanız da olacağını bilmek önemlidir.