Yalnız bir tek şeyin açıkça farkındaydı, kendi mutlak yanıtılmışlığının. Dünya altından kaymış ve yalnız bırakılmıştı. Her zaman bunun olacağından korkmuştu, ölümden korktuğundan da çok. Ölmek, kendini yitirmek ve diğerlerine katılmaktı. O ise kendini kurtarmış, diğerlerini yitirmişti.
"Görünürde her zaman gülümsüyor olsam da içeride çaresiz bir mücadeleyle debeleniyordum, bir ipte yürüyordum, ter içindeydim, onları eğlendirdikçe felâket ihtimali her an yaklaşıyordu."