Özlemle öylesine doluydu ki...
Birileriyle konuşmaya, bu doluluğunu biraz azaltmaya susadığı görülüyordu. .
Gerçi ben anılara inanmam! Yaşananlar, bizi terk ettikleri saniyede yaşanmış, bitmiştir.
Hiç umursamadığım onca kişi geçti, bir tek o gelmedi...
Ümitsizliğimi paylaşabileceğim, güvenebileceğim hiç kimse yoktu...