Arkadass
@Arkadassim
4 Ocak
5 okur puanı
Aralık 2025 tarihinde katıldı
Reklam
İnsan kendine değmeli
Ağaran saç diplerim gibi hızla yayılıyor yalnızlığım
Uzuyor dört mevsim, yedi kıta…
İçimde, en derinimde
Soluksuz her nefes alışımda
Uzuyor
Kararsızlıklarım kadar yalnızlığım da
Nedenini bilmediğim bir acı var yüreğimde
Anlaşılmaz kederler yumağındayım
Üstüme devrilen günlerin geçişini izliyorum
Tek tek, gün gün…
Ve yorgunluğumu emiyorum hüznümle
Kaç zamandır ürkek bakıyorum hayata
Üzülüyorum yaşayamadıklarıma
Ve korkuyorum yaşayamayacağıma
Kaçıyorum herkesten,
Kaçıyorum kendimden
Ve titriyorum bir köşede ben olan benle
...
...
"Ve kadınlar
bizim kadınlarımız:
korkunç ve mübarek elleri
ince, küçük çeneleri, kocaman gözleriyle
anamız, avradımız, yarimiz
ve sanki hiç yaşanmamış gibi ölen
ve soframızdaki yeri
öküzümüzden sonra gelen..."
Göğü kucaklayıp getirdim sana
Kokla açılırsın
Reklam
Reklam